بیماری برونشیت یکی از مشکلات شایع دستگاه تنفسی است که در اثر التهاب مجاری هوایی ایجاد می‌شود و معمولاً با سرفه، خلط، تب خفیف و احساس ناراحتی در قفسه سینه همراه است. در این مقاله با برونشیت حاد و مزمن، علل ایجاد برونشیت ویروسی، مدت زمان سرفه، خلط سبز و تب آشنا می‌شوید و تفاوت برونشیت و پنومونی را بررسی می‌کنیم. همچنین علائم برونشیت در کودکان، روش‌های درمان و مراقبت و نشانه‌هایی که می‌توانند بیانگر خطرناک شدن بیماری باشند، توضیح داده شده‌اند.
برونشیت زمانی ایجاد می‌شود که پوشش داخلی لوله‌های برونشی که هوا را به ریه‌ها منتقل می‌کنند، دچار التهاب شود. این التهاب می‌تواند در اثر عفونت‌های ویروسی، تحریک ناشی از دود سیگار، آلودگی هوا یا تماس طولانی‌مدت با مواد شیمیایی ایجاد شود. در نتیجه، راه‌های هوایی متورم شده و ترشح مخاط افزایش پیدا می‌کند. سرفه، احساس سنگینی قفسه سینه و تولید خلط از شایع‌ترین نشانه‌هایی هستند که ممکن است پس از التهاب برونش‌ها ظاهر شوند.
بیماری برونشیت معمولاً با تحریک و التهاب مجاری تنفسی آغاز می‌شود و شدت علائم آن به علت ایجادکننده و وضعیت عمومی فرد بستگی دارد. در موارد عفونی، ویروس‌ها مهم‌ترین عامل هستند و اغلب پس از ابتلا به سرماخوردگی یا سایر عفونت‌های تنفسی ایجاد می‌شوند. البته قرار گرفتن مداوم در معرض دود سیگار، گردوغبار و آلاینده‌های محیطی نیز می‌تواند احتمال بروز التهاب برونش‌ها را افزایش داده و علائم تنفسی را تشدید کند.
هر سرفه یا مشکل تنفسی الزاماً به معنای ابتلا به برونشیت نیست و برخی عفونت‌های دیگر نیز می‌توانند علائم مشابه ایجاد کنند. برای مثال، بیماری‌های ویروسی خاص مانند هانتاویروس نیز ممکن است با علائم تنفسی یا عمومی همراه باشند. اگر درباره این بیماری و علائم آن اطلاعات بیشتری می‌خواهید، مطالعه مطلب هانتانا چیست؟ می‌تواند به شناخت بهتر این عفونت و تفاوت آن با بیماری‌های شایع تنفسی کمک کند.
برونشیت ویروسی یکی از شایع‌ترین انواع التهاب برونش‌هاست و معمولاً پس از یک عفونت تنفسی مانند سرماخوردگی یا آنفلوآنزا ایجاد می‌شود. ویروس باعث تحریک دیواره مجاری هوایی شده و بدن برای مقابله با عفونت، مخاط بیشتری تولید می‌کند. در نتیجه، فرد ممکن است دچار سرفه، گرفتگی قفسه سینه، خستگی، گلودرد و گاهی تب خفیف شود. این نوع برونشیت در بیشتر افراد بدون عارضه جدی بهبود پیدا می‌کند.
بیماری برونشیت ویروسی معمولاً با مصرف آنتی‌بیوتیک درمان نمی‌شود، زیرا آنتی‌بیوتیک‌ها بر ویروس‌ها اثر ندارند. استراحت کافی، مصرف مایعات، مرطوب نگه داشتن هوا و توجه به وضعیت عمومی بدن می‌تواند به کاهش ناراحتی‌ها کمک کند. البته انتخاب دارو برای کنترل سرفه یا تب باید با توجه به شرایط فرد انجام شود. در صورت داشتن بیماری‌های زمینه‌ای یا تشدید علائم تنفسی، بهتر است درمان زیر نظر پزشک انجام شود.
از آنجا که برونشیت ویروسی می‌تواند همراه با سایر عفونت‌های تنفسی دیده شود، توجه به علائم و روند بیماری اهمیت دارد. در صورت مشاهده تنگی نفس قابل توجه، درد شدید قفسه سینه، تب بالا یا افت وضعیت عمومی، نباید صرفاً آن را یک سرماخوردگی ساده در نظر گرفت. افرادی که به مراقبت فوری نیاز دارند، می‌توانند پیش از مراجعه درباره خدمات آمبولانس خصوصی تهران اطلاعات لازم را دریافت کنند تا در شرایط ضروری، انتقال ایمن بیمار سریع‌تر انجام شود.
برونشیت حاد معمولاً در مدت کوتاهی ایجاد می‌شود و در بسیاری از موارد، عامل اصلی آن یک عفونت ویروسی است. التهاب مجاری هوایی باعث افزایش ترشح مخاط و تحریک گیرنده‌های سرفه می‌شود. سرفه یکی از مهم‌ترین علائم این نوع برونشیت است و ممکن است ابتدا خشک باشد و سپس همراه با خلط شود. احساس خستگی، گرفتگی صدا، ناراحتی قفسه سینه و تب خفیف نیز گاهی در کنار آن دیده می‌شوند.
بیماری برونشیت حاد اغلب پس از عفونت‌های تنفسی ایجاد شده و در افراد سالم طی چند هفته بهبود پیدا می‌کند. نکته مهم این است که برطرف شدن سایر علائم لزوماً به معنای قطع فوری سرفه نیست؛ زیرا التهاب مجاری تنفسی ممکن است برای مدتی باقی بماند. مصرف مایعات، استراحت و دوری از دود و مواد تحریک‌کننده می‌تواند در دوره بهبودی مفید باشد. تشخیص علت و نیاز به درمان دارویی بر عهده پزشک است.
در برخی شرایط، تشخیص برونشیت حاد از سایر بیماری‌های تنفسی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر سرفه شدید باشد، تنفس دشوار شود یا علائم به جای بهبود، روزبه‌روز بیشتر شوند، ارزیابی پزشکی ضروری است. همچنین افراد سالمند، کودکان کم‌سن و افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند ممکن است به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشند. توجه به زمان شروع علائم و تغییرات آن به پزشک کمک می‌کند علت احتمالی مشکل را بهتر ارزیابی کند.
برونشیت مزمن با التهاب طولانی‌مدت مجاری هوایی و تولید مداوم‌تر مخاط شناخته می‌شود و معمولاً ارتباط نزدیکی با تماس طولانی با عوامل تحریک‌کننده دارد. استعمال دخانیات یکی از مهم‌ترین عوامل خطر محسوب می‌شود، اما آلودگی هوا، گردوغبار و برخی مواد شیمیایی نیز می‌توانند در ایجاد یا تشدید مشکلات مزمن تنفسی نقش داشته باشند. سرفه طولانی‌مدت همراه با خلط از نشانه‌هایی است که در این شرایط اهمیت ویژه‌ای دارد.
بیماری برونشیت مزمن با برونشیت حاد تفاوت دارد و معمولاً نیازمند بررسی دقیق‌تر و پیگیری طولانی‌مدت است. در این وضعیت، التهاب مداوم می‌تواند جریان طبیعی هوا را تحت تأثیر قرار دهد و فرد هنگام فعالیت دچار تنگی نفس یا کاهش تحمل فعالیت شود. ادامه مصرف دخانیات نیز می‌تواند علائم را تشدید کند. به همین دلیل، ترک سیگار و کاهش تماس با آلاینده‌ها از اقدامات مهم برای کنترل عوامل خطر محسوب می‌شود.
برونشیت مزمن ممکن است بخشی از بیماری‌های مزمن انسدادی ریه باشد و به همین دلیل نباید سرفه طولانی‌مدت را نادیده گرفت. اگر فرد برای مدت طولانی سرفه و خلط دارد، بهتر است علت دقیق علائم توسط پزشک بررسی شود. گاهی علائم مشابه می‌توانند در بیماری‌های دیگری نیز دیده شوند. تشخیص صحیح به پزشک کمک می‌کند برنامه مناسبی برای کنترل علائم، کاهش عوامل تحریک‌کننده و پیشگیری از تشدید مشکلات تنفسی تعیین کند.
| ویژگی | برونشیت | پنومونی |
|---|---|---|
| محل درگیری | مجاری هوایی و برونش‌ها | بافت ریه و کیسه‌های هوایی |
| علامت شایع | سرفه و تولید خلط | سرفه، تب و گاهی تنگی نفس |
| شدت بیماری | معمولاً خفیف‌تر | ممکن است شدیدتر باشد |
| علت شایع | اغلب عفونت‌های ویروسی | ویروس، باکتری یا عوامل دیگر |
| تب | معمولاً خفیف یا بدون تب | ممکن است تب بالا و لرز ایجاد شود |
| تنگی نفس | معمولاً خفیف یا وجود ندارد | می‌تواند قابل توجه باشد |
| روش تشخیص | معاینه و بررسی علائم | معاینه و در صورت نیاز تصویربرداری |
| درمان | اغلب مراقبت حمایتی | بسته به علت، ممکن است درمان اختصاصی نیاز باشد |
سرفه یکی از ماندگارترین علائم برونشیت است و حتی زمانی که تب، بدن‌درد یا سایر نشانه‌های عفونت برطرف شده‌اند، ممکن است برای مدتی ادامه پیدا کند. دلیل این موضوع، باقی ماندن التهاب و حساسیت مجاری تنفسی است. در برونشیت حاد، سرفه معمولاً طی چند هفته به تدریج کاهش پیدا می‌کند. با این حال، مدت آن در افراد مختلف متفاوت است و شدت عفونت، شرایط جسمی و تماس با عوامل تحریک‌کننده بر روند بهبودی تأثیر دارند.
بیماری برونشیت می‌تواند باعث سرفه‌ای شود که ابتدا خشک و آزاردهنده است و بعد با خروج خلط همراه می‌شود. قرار گرفتن در معرض دود سیگار، عطرهای تند، گردوغبار و هوای آلوده ممکن است سرفه را طولانی‌تر یا شدیدتر کند. نوشیدن مایعات کافی و دوری از محرک‌های تنفسی می‌تواند به کاهش تحریک کمک کند. اگر سرفه طولانی شود، شدت بگیرد یا همراه با تنگی نفس و درد قفسه سینه باشد، بررسی پزشکی اهمیت دارد.
برای کنترل بهتر سرفه، نباید بدون شناخت علت، از هر داروی ضدسرفه‌ای استفاده کرد. نوع سرفه، وجود خلط، سن فرد و بیماری‌های همراه در انتخاب روش درمان نقش دارند. همچنین اگر سرفه پس از گذشت چند هفته همچنان شدید باشد یا به شکل غیرمعمول ادامه پیدا کند، ممکن است علت دیگری غیر از برونشیت وجود داشته باشد. در چنین شرایطی، پزشک می‌تواند با معاینه و در صورت نیاز آزمایش‌های تکمیلی، علت را مشخص کند.
تغییر رنگ خلط به زرد یا سبز می‌تواند در جریان برخی عفونت‌ها و التهاب‌های دستگاه تنفسی مشاهده شود، اما رنگ خلط به تنهایی نمی‌تواند مشخص کند که عفونت حتماً باکتریایی است. در جریان پاسخ ایمنی بدن، سلول‌های دفاعی و مواد مختلف می‌توانند رنگ ترشحات تنفسی را تغییر دهند. بنابراین مشاهده خلط سبز لزوماً به معنای نیاز قطعی به آنتی‌بیوتیک نیست و باید علائم همراه نیز مورد توجه قرار بگیرند.
بیماری برونشیت ممکن است همراه با تولید خلط باشد و این خلط در طول دوره بیماری تغییر رنگ دهد. اگر فرد علاوه بر خلط، تب شدید، تنگی نفس، درد قفسه سینه یا افت قابل توجه وضعیت عمومی داشته باشد، بهتر است توسط پزشک ارزیابی شود. مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک برای هر نوع خلط سبز توصیه نمی‌شود، زیرا بسیاری از موارد برونشیت منشأ ویروسی دارند و آنتی‌بیوتیک در چنین شرایطی سودی ایجاد نمی‌کند.
مهم‌تر از رنگ خلط، روند کلی بیماری و علائم همراه آن است. اگر فرد روزبه‌روز بهتر شود، تغییر رنگ خلط به تنهایی معمولاً دلیل کافی برای نگرانی شدید نیست. اما تشدید سرفه، دشواری تنفس، تب پایدار یا برگشت علائم پس از یک دوره بهبودی می‌تواند نیازمند بررسی باشد. همچنین افراد دارای بیماری‌های زمینه‌ای تنفسی باید نسبت به تغییر علائم حساس‌تر باشند و در صورت تشدید وضعیت، با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرند.
تب ممکن است در بعضی از موارد برونشیت، به‌ویژه زمانی که التهاب مجاری تنفسی در ارتباط با یک عفونت ویروسی باشد، ایجاد شود. با این حال، تب معمولاً تنها علامت بیماری نیست و ممکن است همراه با سرفه، خستگی، بدن‌درد یا احساس ناخوشی عمومی دیده شود. شدت و مدت تب می‌تواند به عامل ایجادکننده و وضعیت سیستم ایمنی فرد بستگی داشته باشد. تب بالا یا طولانی‌مدت نیازمند توجه بیشتری است.
بیماری برونشیت در بسیاری از موارد با تب خفیف یا بدون تب همراه است و وجود تب شدید همیشه با یک برونشیت ساده مطابقت ندارد. اگر دمای بدن بالا بماند یا همراه با تنگی نفس، درد قفسه سینه، گیجی یا ضعف شدید باشد، باید احتمال مشکلات جدی‌تر بررسی شود. در چنین شرایطی، تشخیص افتراقی میان برونشیت، آنفلوآنزا، پنومونی و سایر عفونت‌های تنفسی اهمیت دارد و نباید تنها بر اساس یک علامت تصمیم‌گیری کرد.
برای کاهش ناراحتی ناشی از تب، استراحت و مصرف مایعات کافی اهمیت دارد و استفاده از داروهای تب‌بر باید با توجه به سن، شرایط جسمی و داروهای مصرفی فرد انجام شود. اگر تب پس از چند روز کاهش پیدا نکند یا بعد از یک دوره بهبودی دوباره برگردد، بهتر است فرد معاینه شود. تداوم تب همراه با بدتر شدن سرفه یا مشکلات تنفسی می‌تواند نشانه‌ای باشد که نیاز به بررسی دقیق‌تر دارد.
برونشیت در کودکان اغلب پس از عفونت‌های ویروسی دستگاه تنفسی ایجاد می‌شود و ممکن است با سرفه، آبریزش بینی، گلودرد، تب خفیف، کاهش اشتها و بی‌حالی همراه باشد. در بسیاری از موارد، کودک با مراقبت مناسب به تدریج بهبود پیدا می‌کند. با این حال، کودکان خردسال ممکن است سریع‌تر دچار مشکلات تنفسی شوند؛ بنابراین والدین باید علاوه بر شدت سرفه، به تعداد تنفس، میزان هوشیاری و توانایی کودک در نوشیدن مایعات توجه کنند.
بیماری برونشیت در کودکان معمولاً نیازمند استراحت، دریافت مایعات کافی و دور نگه داشتن کودک از دود سیگار و سایر محرک‌های تنفسی است. داروهای ضدسرفه، آنتی‌بیوتیک یا داروهای سرماخوردگی نباید بدون نظر پزشک به کودک داده شوند، زیرا انتخاب دارو به سن و شرایط کودک بستگی دارد. ایجاد هوای مناسب در محیط، استراحت کافی و توجه به تغذیه نیز می‌تواند به تحمل بهتر دوره بیماری و بازگشت تدریجی کودک به فعالیت‌های روزمره کمک کند.
اگر وضعیت تنفسی کودک به‌طور ناگهانی بدتر شود و مراجعه سریع به مرکز درمانی ضروری باشد، والدین باید از جابه‌جایی غیراصولی کودک خودداری کنند. در چنین شرایطی، استفاده از خدمات آمبولانس خصوصی غرب تهران می‌تواند برای انتقال ایمن کودک به مرکز درمانی مناسب مورد توجه قرار گیرد، به‌خصوص زمانی که کودک دچار ضعف شدید یا مشکلات قابل توجه تنفسی شده باشد.
درمان برونشیت به علت ایجاد بیماری و شدت علائم بستگی دارد و در بسیاری از موارد حاد، تمرکز اصلی بر کاهش علائم و کمک به بدن برای طی کردن دوره بهبودی است. استراحت کافی، نوشیدن مایعات و دوری از دود سیگار و آلودگی هوا می‌تواند برای برخی افراد مفید باشد. در صورت وجود تب یا درد، پزشک ممکن است داروی مناسب را با توجه به شرایط فرد پیشنهاد کند. درمان باید متناسب با علت بیماری انتخاب شود.
بیماری برونشیت در موارد ویروسی معمولاً با آنتی‌بیوتیک درمان نمی‌شود، زیرا آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با ویروس‌ها کاربرد ندارند. مصرف خودسرانه این داروها می‌تواند باعث عوارض ناخواسته و افزایش مقاومت میکروبی شود. در موارد خاص، پزشک ممکن است با توجه به سابقه بیماری، معاینه و شرایط بیمار درمان دارویی مشخصی تجویز کند. افراد مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای تنفسی نیز ممکن است به ارزیابی دقیق‌تر و برنامه درمانی متفاوتی نیاز داشته باشند.
برای کمک به روند بهبودی، بهتر است فرد از سیگار، دود قلیان، گردوغبار، بخارات شیمیایی و سایر محرک‌های تنفسی فاصله بگیرد. استراحت مناسب و مصرف مایعات کافی می‌تواند تحمل علائم را آسان‌تر کند. اگر سرفه برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، شدت آن افزایش یابد یا علائم جدیدی مانند تنگی نفس و درد قفسه سینه ظاهر شود، مراجعه به پزشک ضروری است. هدف درمان، کنترل علائم و شناسایی علت اصلی مشکل است.
بسیاری از افراد هنگام بروز سرفه، آبریزش بینی یا گلودرد به دنبال بهترین داروی سرماخوردگی هستند، اما انتخاب دارو باید با توجه به علت علائم، سن، بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای مصرفی انجام شود. از آنجا که برونشیت در بسیاری از موارد منشأ ویروسی دارد، مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک یا داروهای مختلف توصیه نمی‌شود و بهتر است درمان متناسب با شرایط فرد انتخاب شود.
بیشتر موارد برونشیت حاد بدون عارضه جدی بهبود پیدا می‌کنند، اما برخی علائم می‌توانند نشان‌دهنده نیاز به ارزیابی فوری باشند. تنگی نفس شدید، کبودی لب‌ها یا صورت، درد قابل توجه قفسه سینه، گیجی، کاهش سطح هوشیاری و ضعف شدید از جمله نشانه‌هایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. همچنین تب بالا یا پایدار، بدتر شدن ناگهانی وضعیت و بازگشت علائم پس از بهبودی اولیه می‌تواند نیازمند بررسی پزشکی باشد.
بیماری برونشیت در سالمندان، کودکان خردسال و افرادی که بیماری‌های زمینه‌ای قلبی یا ریوی دارند، ممکن است نیازمند توجه بیشتری باشد. در این گروه‌ها، عفونت‌های تنفسی می‌توانند سریع‌تر وضعیت عمومی را تحت تأثیر قرار دهند. اگر فرد با وجود استراحت و مراقبت‌های معمول، دچار تشدید سرفه، افزایش تنگی نفس، کاهش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره یا افت وضعیت عمومی شود، بهتر است برای ارزیابی دقیق‌تر به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کند.
در شرایطی که علائم بیماری به‌سرعت تشدید می‌شوند یا بیمار توانایی حرکت و مراجعه معمول به مرکز درمانی را ندارد، استفاده از خدمات انتقال بیمار می‌تواند گزینه مناسبی باشد. افرادی که در مناطق مختلف پایتخت زندگی می‌کنند، در صورت نیاز می‌توانند درباره آمبولانس خصوصی شمال تهران و امکانات مربوط به انتقال ایمن بیمار اطلاعات لازم را دریافت کنند.
مطالب ارائه‌شده در این مقاله با استفاده از منابع معتبر پزشکی و اطلاعات منتشرشده توسط NHS (National Health Service) تهیه و تدوین شده است. این منبع معتبر انگلیسی‌زبان، اطلاعات جامعی درباره برونشیت، علائم شایع، مدت زمان بیماری، روش‌های مراقبت و درمان و همچنین نشانه‌هایی که نیاز به دریافت مراقبت پزشکی دارند ارائه می‌کند. برای مطالعه جزئیات بیشتر و بررسی اطلاعات پزشکی به‌روز درباره برونشیت، می‌توانید به صفحه اختصاصی NHS مراجعه کنید.
برونشیت التهاب مجاری هوایی و برونش‌هاست که معمولاً با سرفه، تولید خلط، احساس ناراحتی در قفسه سینه و گاهی تب یا تنگی نفس همراه می‌شود. شدت و مدت علائم به نوع برونشیت و علت ایجاد آن بستگی دارد.
برونشیت حاد معمولاً پس از عفونت‌های تنفسی ایجاد می‌شود و در بیشتر موارد طی چند هفته بهبود پیدا می‌کند. برونشیت مزمن نوعی بیماری طولانی‌مدت است که با سرفه و خلط مداوم همراه بوده و معمولاً با بیماری انسدادی مزمن ریه ارتباط دارد.
بیشتر موارد برونشیت حاد به دلیل عفونت‌های ویروسی ایجاد می‌شوند. به همین دلیل آنتی‌بیوتیک‌ها معمولاً برای برونشیت ویروسی مؤثر نیستند و مصرف آن‌ها باید فقط در صورت تشخیص و توصیه پزشک انجام شود.
سرفه برونشیتی، به‌خصوص در برونشیت حاد، ممکن است حتی پس از برطرف شدن سایر علائم برای مدتی ادامه داشته باشد. در بسیاری از موارد برونشیت حاد طی حدود سه هفته بهبود پیدا می‌کند، اما طول مدت سرفه می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد.
بله، برونشیت می‌تواند با تب همراه باشد، به‌خصوص زمانی که علت آن یک عفونت تنفسی باشد. با این حال، تب در همه افراد ایجاد نمی‌شود و شدت آن نیز می‌تواند متفاوت باشد. تب بالا یا مداوم همراه با علائم شدید تنفسی نیاز به بررسی پزشکی دارد.
خلط سبز می‌تواند در جریان عفونت و التهاب مجاری تنفسی دیده شود، اما رنگ خلط به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که عفونت حتماً باکتریایی است یا فرد به آنتی‌بیوتیک نیاز دارد. اگر خلط همراه با تنگی نفس، تب شدید، درد قفسه سینه یا بدتر شدن وضعیت عمومی باشد، ارزیابی پزشکی اهمیت بیشتری دارد.
برونشیت بیشتر باعث التهاب مجاری هوایی و برونش‌ها می‌شود، در حالی که پنومونی یا ذات‌الریه بافت ریه و کیسه‌های هوایی را درگیر می‌کند. هر دو بیماری می‌توانند باعث سرفه و تب شوند، اما پنومونی ممکن است با علائم شدیدتر مانند تب بالا، لرز و تنگی نفس قابل توجه همراه باشد.
برونشیت در کودکان می‌تواند با سرفه، خلط، آبریزش بینی، گلودرد، تب و گاهی تنگی نفس همراه باشد. اگر کودک دچار مشکل قابل توجه در تنفس، کبودی لب‌ها یا پوست، بی‌حالی شدید، کاهش سطح هوشیاری یا بدتر شدن سریع علائم شود، باید فوراً تحت ارزیابی پزشکی قرار گیرد.
درمان برونشیت به علت بیماری و وضعیت فرد بستگی دارد. در بسیاری از موارد برونشیت حاد که منشأ ویروسی دارد، استراحت، مصرف مایعات و مراقبت‌های حمایتی توصیه می‌شود و آنتی‌بیوتیک کاربردی ندارد. مصرف دارو، به‌خصوص آنتی‌بیوتیک، بهتر است بر اساس نظر پزشک انجام شود.
اگر فرد مبتلا به برونشیت دچار تنگی نفس شدید، مشکل جدی در تنفس، کبودی یا رنگ‌پریدگی پوست، گیجی، کاهش سطح هوشیاری، درد شدید قفسه سینه یا بدتر شدن سریع وضعیت عمومی شود، مراجعه فوری برای دریافت مراقبت پزشکی ضروری است.
برونشیت و پنومونی دو بیماری متفاوت هستند و هر مورد برونشیت به پنومونی تبدیل نمی‌شود. با این حال، برخی عفونت‌های تنفسی می‌توانند با علائم مشابه شروع شوند یا در برخی افراد عوارض ایجاد کنند. افزایش شدت سرفه، تب، تنگی نفس یا بدتر شدن وضعیت بیمار نیازمند بررسی پزشکی است.
