چه کسانی به عمل TURP نیاز دارند؟
همه مردانی که دچار بزرگی پروستات هستند، الزاماً به جراحی نیاز ندارند. در بسیاری از موارد، ابتدا تغییر سبک زندگی یا داروهای مناسب برای کنترل علائم امتحان می‌شوند. اما اگر علائم ادراری شدید باشند، کیفیت زندگی فرد را مختل کنند یا درمان دارویی پاسخ کافی ندهد، متخصص اورولوژی ممکن است روش‌های جراحی مانند TURP را پیشنهاد کند. انتخاب روش درمان به اندازه پروستات، شدت علائم، سابقه بیماری و شرایط عمومی فرد بستگی دارد.
عمل TURP می‌تواند برای بیمارانی مطرح شود که به دلیل بزرگی خوش‌خیم پروستات دچار احتباس ادرار مقاوم، عفونت‌های مکرر ادراری، خونریزی قابل‌توجه مرتبط با بزرگی پروستات یا برخی عوارض دیگر شده‌اند. همچنین در شرایطی که داروها نتوانند علائم آزاردهنده ادراری را کنترل کنند، درمان جراحی ممکن است گزینه مناسب‌تری باشد. البته وجود یک علامت به‌تنهایی برای تصمیم‌گیری کافی نیست و ارزیابی دقیق پزشکی اهمیت زیادی دارد.
یکی از نکات مهم این است که اندازه پروستات تنها معیار انتخاب TURP نیست. پزشک معمولاً علائم بیمار، میزان انسداد مسیر ادرار، عملکرد مثانه و نتایج آزمایش‌ها و بررسی‌های تصویربرداری را در کنار یکدیگر ارزیابی می‌کند. برای مثال، در پروستات‌های بسیار بزرگ ممکن است روش‌های دیگری مانند پروستاتکتومی ساده باز، لاپاروسکوپی یا روش‌های لیزری نیز بررسی شوند. بنابراین بهترین روش برای هر بیمار می‌تواند متفاوت باشد.
عمل TURP چگونه انجام می‌شود؟ مراحل جراحی بسته پروستات
جراحی TURP از طریق مجرای ادرار انجام می‌شود و به همین دلیل معمولاً نیازی به ایجاد برش روی پوست شکم وجود ندارد. پزشک وسیله‌ای باریک به نام رزکتوسکوپ را از طریق مجرای ادرار وارد می‌کند تا به قسمت پروستات برسد. این ابزار دارای دوربین و تجهیزات لازم برای مشاهده و برداشتن بافت اضافه است. پزشک سپس قسمت‌هایی از بافت پروستات را که باعث انسداد شده‌اند، به‌صورت کنترل‌شده خارج می‌کند.
در طول عمل TURP، نوع بیهوشی می‌تواند عمومی یا نخاعی باشد و انتخاب آن بر اساس شرایط بیمار و نظر تیم درمان انجام می‌شود. با استفاده از حلقه مخصوص الکتریکی، بافت اضافی پروستات برداشته می‌شود تا فضای بیشتری برای عبور ادرار ایجاد شود. در پایان نیز سوند ادراری در مثانه قرار می‌گیرد. در برخی موارد، نمونه‌هایی از بافت خارج‌شده برای بررسی آزمایشگاهی و پاتولوژی ارسال می‌شوند.
پس از پایان جراحی، بیمار به بخش ریکاوری منتقل می‌شود و وضعیت علائم حیاتی، میزان خونریزی و عملکرد ادراری او بررسی خواهد شد. وجود مقداری خون در ادرار طی روزهای ابتدایی می‌تواند رخ دهد و گاهی برای شست‌وشوی مثانه از مایعات مخصوص استفاده می‌شود. مدت بستری به شرایط فرد و روند بهبودی بستگی دارد و بسیاری از بیماران پس از یک تا چند روز امکان ترخیص پیدا می‌کنند.
تفاوت عمل TURP با جراحی باز پروستات چیست؟
تفاوت اصلی میان TURP و جراحی باز پروستات در مسیر دسترسی و شیوه برداشتن بافت است. در TURP، پزشک از طریق مجرای ادرار به پروستات دسترسی پیدا می‌کند و برشی روی پوست ایجاد نمی‌شود. در جراحی باز پروستات، برای دسترسی مستقیم به غده، برشی در ناحیه شکم ایجاد می‌شود. به همین دلیل، این دو روش از نظر میزان تهاجمی بودن، دوره نقاهت و شرایط مناسب برای انجام جراحی با یکدیگر تفاوت دارند.
عمل TURP بیشتر به‌عنوان یکی از روش‌های جراحی برای درمان علائم ادراری ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات استفاده می‌شود و در بسیاری از بیماران می‌تواند انسداد مسیر ادرار را کاهش دهد. در مقابل، جراحی باز یا ساده پروستات معمولاً در شرایطی مطرح می‌شود که اندازه پروستات بسیار بزرگ باشد و پزشک تشخیص دهد روش‌های دیگر برای برداشتن بافت اضافی مناسب نیستند. انتخاب روش به ارزیابی دقیق متخصص وابسته است.
از نظر روند بهبودی نیز جراحی باز معمولاً به برش پوستی و مراقبت بیشتری از محل جراحی نیاز دارد، در حالی که TURP از مسیر طبیعی مجرای ادرار انجام می‌شود. با این حال، نباید تصور کرد که جراحی بسته همیشه برای همه افراد بهترین انتخاب است. روش‌های دیگری مانند درمان‌های لیزری نیز وجود دارند که پزشک ممکن است بر اساس اندازه پروستات، داروهای مصرفی و وضعیت بیمار درباره آنها تصمیم‌گیری کند.
مدت زمان عمل TURP چقدر است؟
مدت زمان جراحی TURP برای همه بیماران یکسان نیست و به عواملی مانند حجم بافتی که باید برداشته شود، اندازه پروستات، نوع تکنیک مورد استفاده و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. در بسیاری از موارد، خود عمل حدود یک ساعت طول می‌کشد، اما زمان حضور بیمار در اتاق عمل بیشتر از زمان انجام جراحی است؛ زیرا آماده‌سازی، بیهوشی یا بی‌حسی و انتقال بیمار به ریکاوری نیز بخشی از روند درمان محسوب می‌شود.
در طول عمل TURP، جراح تلاش می‌کند با برداشتن قسمت‌های مسدودکننده، مسیر عبور ادرار را بازتر کند. طولانی شدن جراحی لزوماً به معنای وجود مشکل نیست و ممکن است به دلیل حجم بیشتر بافت پروستات یا شرایط فنی جراحی باشد. پزشک پیش از عمل معمولاً درباره زمان تقریبی جراحی، نوع بیهوشی و مدت احتمالی بستری با بیمار صحبت می‌کند تا فرد آمادگی ذهنی و عملی مناسبی داشته باشد.
بعد از پایان جراحی، بیمار بلافاصله به خانه برنمی‌گردد و ابتدا برای مدتی در بخش ریکاوری تحت نظر قرار می‌گیرد. سوند ادراری نیز معمولاً در این مرحله باقی می‌ماند تا تخلیه ادرار آسان‌تر شود و وضعیت مثانه بررسی شود. مدت بستری در بیمارستان بسته به روند بهبودی متفاوت است و برخی منابع بیمارستانی، بستری حدود یک تا چند روز را برای بسیاری از بیماران گزارش می‌کنند.
خطرات و عوارض عمل TURP چیست؟
مانند هر عمل جراحی دیگری، TURP نیز می‌تواند با عوارض احتمالی همراه باشد، اگرچه همه بیماران این مشکلات را تجربه نمی‌کنند. خونریزی، عفونت ادراری، مشکلات موقت در دفع ادرار، بی‌اختیاری ادرار و اختلالات جنسی از جمله مواردی هستند که پزشک ممکن است پیش از جراحی درباره آنها توضیح دهد. احتمال بروز عوارض به شرایط فرد، روش انجام جراحی، حجم بافت برداشته‌شده و عوامل پزشکی دیگر وابسته است.
عمل TURP ممکن است در برخی افراد با عوارضی مانند خونریزی قابل‌توجه، نیاز به استفاده طولانی‌تر از سوند یا باقی ماندن برخی مشکلات ادراری همراه شود. همچنین یکی از پیامدهای شناخته‌شده پس از این جراحی، تغییر در نحوه انزال است که می‌تواند به شکل برگشت مایع منی به سمت مثانه دیده شود. این وضعیت معمولاً احساس ارگاسم را از بین نمی‌برد، اما می‌تواند روی باروری اثر بگذارد.
در روش‌های جدیدتر، انتخاب تکنیک مناسب می‌تواند در کاهش برخی خطرات مؤثر باشد. برای نمونه، TURP می‌تواند به روش تک‌قطبی یا دوقطبی انجام شود و متخصص با توجه به امکانات و تجربه خود روش مناسب را انتخاب می‌کند. سندرم TURP نیز از عوارض شناخته‌شده روش‌های خاص این جراحی است و امروزه تکنیک‌های جدیدتر به کاهش احتمال آن کمک کرده‌اند. تصمیم نهایی باید بر اساس شرایط هر بیمار گرفته شود.
خونریزی بعد از عمل TURP؛ چه زمانی طبیعی است؟
مشاهده مقداری خون در ادرار پس از TURP می‌تواند بخشی از روند طبیعی ترمیم باشد. در روزهای ابتدایی ممکن است ادرار صورتی یا قرمز دیده شود و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است. گاهی نیز حدود یک تا دو هفته پس از جراحی، با جدا شدن بافت‌های ترمیم‌شده از سطح پروستات، خونریزی خفیف دوباره مشاهده می‌شود. معمولاً این وضعیت به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند و با بهبود بافت‌ها برطرف می‌شود.
پس از عمل TURP، مصرف مایعات کافی طبق توصیه پزشک می‌تواند به شست‌وشوی دستگاه ادراری و کاهش احتمال تشکیل لخته کمک کند. با این حال، مقدار مصرف مایعات باید با وضعیت قلب، کلیه و سایر شرایط پزشکی بیمار هماهنگ باشد. خونریزی شدید، مشاهده لخته‌های زیاد، کاهش یا قطع جریان ادرار و درد قابل‌توجه هنگام دفع ادرار، علائمی هستند که نباید بدون مشورت پزشکی نادیده گرفته شوند.
اگر خونریزی به‌حدی باشد که لخته‌ها مسیر خروجی مثانه را مسدود کنند، ممکن است بیمار ناگهان نتواند ادرار کند. چنین وضعیتی نیازمند ارزیابی سریع پزشکی است. بنابراین بهتر است بیمار بعد از ترخیص، رنگ و مقدار تقریبی ادرار و توانایی دفع آن را زیر نظر داشته باشد. در صورت بروز خونریزی شدید یا علائم غیرعادی، مراجعه سریع به مرکز درمانی می‌تواند از ایجاد عوارض جدی‌تر جلوگیری کند.
سندرم TURP چیست و چرا ایجاد می‌شود؟
سندرم TURP یکی از عوارض شناخته‌شده جراحی برداشت پروستات از طریق مجرای ادرار است که بیشتر به جذب بیش از حد مایع شست‌وشوی مورد استفاده حین جراحی مربوط می‌شود. این مایع برای شست‌وشوی ناحیه جراحی و حفظ دید جراح کاربرد دارد، اما در شرایط خاص ممکن است وارد جریان خون شود و تعادل مایعات و الکترولیت‌های بدن را برهم بزند. امروزه با تکنیک‌های جدیدتر، احتمال بروز این عارضه بسیار کمتر شده است.
در عمل TURP، پزشک برای برداشتن بافت اضافی پروستات از ابزار مخصوصی استفاده می‌کند و هم‌زمان محل جراحی با مایع مناسب شست‌وشو داده می‌شود. اگر مقدار زیادی از این مایع جذب بدن شود، ممکن است علائمی مانند تهوع، سردرد، بی‌قراری، گیجی، تغییرات فشار خون یا اختلالات بینایی ایجاد شود. شدت علائم به میزان جذب مایع و تغییرات ایجادشده در ترکیب مایعات بدن بستگی دارد و نیازمند ارزیابی پزشکی است.
خوشبختانه سندرم TURP امروزه عارضه‌ای نادر محسوب می‌شود و پیشرفت تجهیزات جراحی و استفاده از روش‌های مناسب‌تر برای شست‌وشوی مثانه به کاهش خطر آن کمک کرده است. پزشک و تیم بیهوشی نیز در طول جراحی وضعیت بیمار را زیر نظر دارند تا هرگونه تغییر غیرطبیعی سریع تشخیص داده شود. بنابراین، وجود نام این عارضه در فهرست خطرات جراحی به معنی شایع بودن آن نیست و نباید موجب نگرانی بیش از حد بیمار شود.
سوند بعد از عمل TURP؛ چه مدت باقی می‌ماند؟
قرار دادن سوند ادراری بعد از جراحی، بخش معمولی از مراقبت‌های اولیه محسوب می‌شود. این لوله از طریق مجرای ادرار وارد مثانه شده و کمک می‌کند ادرار، خون و در صورت وجود، لخته‌های کوچک از مثانه خارج شوند. از آنجا که بافت پروستات بلافاصله پس از جراحی هنوز متورم و حساس است، ممکن است بیمار در ساعات ابتدایی نتواند به شکل طبیعی ادرار کند.
مدت باقی ماندن سوند در عمل TURP برای همه افراد یکسان نیست. در بسیاری از بیماران، سوند طی یک تا چند روز برداشته می‌شود؛ اما اگر خونریزی ادامه داشته باشد، لخته تشکیل شود یا مثانه و مجرای ادرار برای تخلیه طبیعی نیاز به زمان بیشتری داشته باشند، پزشک ممکن است سوند را مدت بیشتری نگه دارد. در برخی شرایط، بیمار حتی با وجود سوند از بیمارستان ترخیص می‌شود و زمان خارج کردن آن بعداً تعیین خواهد شد.
وجود سوند ممکن است باعث احساس فشار، فوریت برای ادرار کردن، ناراحتی یا اسپاسم‌های موقت مثانه شود. رعایت بهداشت اطراف سوند و توجه به جریان ادرار اهمیت دارد. اگر جریان ادرار داخل کیسه ناگهان متوقف شود، درد و فشار شدید در قسمت پایین شکم ایجاد شود یا خونریزی و لخته‌های قابل‌توجه دیده شود، بهتر است بیمار سریعاً با تیم درمان تماس بگیرد تا احتمال انسداد یا مشکل دیگری بررسی شود.
مراقبت‌های بعد از عمل TURP برای بهبودی بهتر
مراقبت صحیح پس از ترخیص می‌تواند به کاهش عوارض و بازگشت تدریجی فرد به فعالیت‌های روزمره کمک کند. در روزهای ابتدایی، استراحت کافی، مصرف مایعات طبق توصیه پزشک و مصرف منظم داروهای تجویزشده اهمیت زیادی دارد. بیمار باید از فعالیت‌هایی که فشار زیادی به ناحیه لگن وارد می‌کنند دوری کند و برنامه بازگشت به فعالیت‌های عادی را بر اساس شرایط بدنی و نظر پزشک تنظیم کند.
پس از عمل TURP ممکن است بیمار برای چند روز با سوزش هنگام ادرار، تکرر ادرار، فوریت ادراری یا مقدار کمی خون در ادرار مواجه شود. این علائم در بسیاری از افراد موقتی هستند و با گذشت زمان کاهش پیدا می‌کنند. انجام تمرین‌های کف لگن نیز می‌تواند برای بهبود کنترل ادرار مفید باشد، البته بهتر است زمان شروع و نحوه صحیح انجام آنها با توصیه پزشک یا متخصص مربوطه مشخص شود.
در دوره مراقبت، جلوگیری از یبوست نیز اهمیت دارد؛ زیرا زور زدن هنگام دفع مدفوع می‌تواند فشار داخل شکم و لگن را افزایش دهد. مصرف فیبر غذایی و مایعات کافی، در صورت نداشتن محدودیت پزشکی، می‌تواند به عملکرد بهتر روده کمک کند. همچنین بهتر است بیمار بدون هماهنگی پزشک دارویی را قطع یا شروع نکند، به‌خصوص داروهایی که ممکن است روی خونریزی یا انعقاد خون تأثیر بگذارند.
تغذیه بعد از عمل TURP؛ چه غذاهایی مفید هستند؟
بعد از جراحی، معمولاً بیمار می‌تواند به‌تدریج به رژیم غذایی معمول خود برگردد، مگر اینکه پزشک به دلیل شرایط خاص محدودیت مشخصی تعیین کرده باشد. نوشیدن مایعات کافی یکی از توصیه‌های مهم دوران اولیه بهبودی است، زیرا می‌تواند به شست‌وشوی دستگاه ادراری کمک کند. با این حال، میزان دقیق مصرف مایعات باید با توجه به وضعیت کلیه، قلب و سایر بیماری‌های زمینه‌ای فرد تعیین شود.
بعد از عمل TURP بهتر است رژیم غذایی متعادل شامل سبزیجات، میوه‌ها، غلات کامل، منابع مناسب پروتئین و مواد غذایی سرشار از فیبر باشد. هدف از انتخاب چنین رژیمی فقط تأمین مواد مغذی نیست؛ بلکه پیشگیری از یبوست نیز اهمیت دارد. در روزهای ابتدایی، برخی افراد ممکن است به دلیل داروها، کاهش تحرک یا تغییر شرایط بدنی مستعد یبوست شوند و به دریافت فیبر بیشتری نیاز داشته باشند.
بهتر است مصرف نوشیدنی‌ها و خوراکی‌هایی که باعث تشدید علائم ادراری می‌شوند، بر اساس واکنش بدن تنظیم شود. بعضی افراد با مصرف زیاد کافئین ممکن است تکرر یا فوریت ادراری بیشتری احساس کنند. همچنین مصرف الکل در دوره نقاهت انتخاب مناسبی نیست و می‌تواند با برخی داروها یا روند بهبودی تداخل داشته باشد. در صورت داشتن بیماری‌های زمینه‌ای، رژیم غذایی باید با توصیه پزشک یا متخصص تغذیه تنظیم شود.
دوران نقاهت بعد از عمل TURP چقدر طول می‌کشد؟
دوران نقاهت پس از TURP معمولاً تدریجی است و نباید انتظار داشت تمام علائم بلافاصله بعد از ترخیص برطرف شوند. بسیاری از بیماران طی چند هفته به فعالیت‌های روزمره بازمی‌گردند، اما بهبود کامل بافت‌ها ممکن است مدت بیشتری طول بکشد. برخی علائم مانند سوزش، تکرر یا فوریت ادرار نیز ممکن است برای مدتی ادامه داشته باشند و سپس به‌تدریج کاهش پیدا کنند.
پس از عمل TURP، معمولاً توصیه می‌شود بیمار در هفته‌های نخست از بلند کردن اجسام سنگین، ورزش شدید و فعالیت‌هایی مانند دوچرخه‌سواری خودداری کند. زمان بازگشت به کار نیز به نوع شغل بستگی دارد؛ فردی که کار اداری انجام می‌دهد ممکن است زودتر به فعالیت بازگردد، در حالی که مشاغل فیزیکی به استراحت بیشتری نیاز دارند. تصمیم درباره رانندگی، ورزش و فعالیت جنسی نیز باید طبق نظر پزشک انجام شود.
در طول بهبودی، ممکن است خون در ادرار دوباره ظاهر شود؛ به‌خصوص حدود یک تا دو هفته پس از جراحی، زمانی که لایه‌های ترمیم‌شده ناحیه جراحی جدا می‌شوند. این اتفاق همیشه به معنی ایجاد عارضه نیست، اما شدت خونریزی اهمیت دارد. اگر خونریزی زیاد شود، لخته‌های قابل‌توجه ایجاد شوند یا دفع ادرار دشوار شود، بیمار نباید منتظر برطرف شدن خودبه‌خودی علائم بماند و باید برای ارزیابی اقدام کند.
علائم خطر بعد از عمل TURP که نباید نادیده گرفت
بعد از ترخیص، شناخت علائم هشدار به بیمار کمک می‌کند مشکلات احتمالی را سریع‌تر تشخیص دهد. تب، لرز، احساس ناخوشی شدید، افزایش درد، سوزش شدید یا بدترشونده هنگام ادرار و تغییر غیرطبیعی بوی ادرار می‌توانند با عفونت مرتبط باشند. همچنین ناتوانی ناگهانی در دفع ادرار از علائمی است که نیاز به ارزیابی فوری دارد، زیرا ممکن است تورم یا لخته خون مسیر خروج ادرار را مسدود کرده باشد.
در عمل TURP، مقداری خون در ادرار می‌تواند طی دوره ترمیم دیده شود، اما خونریزی شدید یا دفع لخته‌های زیاد وضعیت متفاوتی دارد. اگر بیمار احساس کند ادرار به‌خوبی جریان ندارد، کیسه سوند پر نمی‌شود، لخته‌های متعدد مشاهده می‌شوند یا خونریزی به‌طور واضح افزایش پیدا کرده است، باید سریعاً با مرکز درمانی تماس بگیرد. در چنین شرایطی، تأخیر در بررسی ممکن است باعث احتباس ادرار یا نیاز به اقدامات درمانی بیشتر شود.
همچنین در صورت بروز قرمزی و تورم قابل‌توجه آلت، تب و لرز یا خونریزی از محل مجرای ادرار، پیگیری پزشکی ضروری است. بیمارانی که پس از جراحی نیاز به مراقبت یا انتقال سریع به مرکز درمانی دارند، بهتر است از خدمات آمبولانس خصوصی استفاده کنند، به‌ویژه زمانی که جابه‌جایی عادی دشوار باشد. برای مناطق مختلف نیز می‌توان خدمات آمبولانس خصوصی در تهران، آمبولانس خصوصی شرق تهران و آمبولانس خصوصی غرب تهران را متناسب با محل بیمار در نظر گرفت.
برای بیمارانی که در محدوده کرج سکونت دارند، در صورت نیاز به جابه‌جایی درمانی می‌توان از آمبولانس خصوصی کرج کمک گرفت. در کنار مراقبت‌های پس از جراحی، آشنایی با مباحث پایه مانند پروستات چیست؟ نیز می‌تواند درک بهتری از علت انجام TURP ایجاد کند. اگر علائم عصبی یا حسی غیرمعمولی مطرح باشد، بررسی موضوعاتی مانند نوروپاتی چیست؟ نیز باید با نظر پزشک انجام شود و نباید این علائم را صرفاً به دوره نقاهت نسبت داد.
مطالب ارائه‌شده در این مقاله با استفاده از اطلاعات پزشکی معتبر و منابع علمی، از جمله مطالب منتشرشده توسط NHS (National Health Service) درباره جراحی برداشت پروستات از طریق مجرای ادرار یا TURP تهیه و تنظیم شده است. این منبع معتبر پزشکی اطلاعات جامعی درباره دلایل انجام جراحی، نحوه عمل، مراقبت‌های بعد از جراحی، سوند ادراری، خونریزی، دوران نقاهت و علائم هشدار ارائه می‌دهد و می‌تواند برای مطالعه بیشتر مورد استفاده قرار گیرد.
سوالات متداول درباره عمل TURP و جراحی بسته پروستات
عمل TURP چیست و چرا انجام می‌شود؟
عمل TURP یا برداشت پروستات از طریق مجرای ادرار، یک روش جراحی برای درمان علائم ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات است. در این روش، بافت اضافی پروستات که مسیر خروج ادرار را تنگ کرده است، از طریق مجرای ادرار برداشته می‌شود و معمولاً نیازی به ایجاد برش روی پوست وجود ندارد.
چه کسانی به عمل TURP نیاز دارند؟
افرادی که بزرگی خوش‌خیم پروستات باعث علائم شدید ادراری، احتباس ادرار، عفونت‌های مکرر ادراری، خونریزی مرتبط با پروستات یا اختلال قابل‌توجه در کیفیت زندگی آنها شده باشد، ممکن است کاندید عمل TURP باشند. تصمیم نهایی پس از بررسی شرایط بیمار، اندازه پروستات و پاسخ به درمان‌های دارویی توسط متخصص اورولوژی گرفته می‌شود.
عمل TURP چقدر طول می‌کشد؟
مدت زمان عمل TURP به اندازه پروستات، مقدار بافت مورد نیاز برای برداشتن، تکنیک جراحی و شرایط بیمار بستگی دارد. در بسیاری از موارد، خود جراحی حدود یک ساعت طول می‌کشد، اما زمان آماده‌سازی، بیهوشی یا بی‌حسی و انتقال بیمار به بخش ریکاوری نیز باید در نظر گرفته شود.
بعد از عمل TURP چند روز باید سوند ادراری داشته باشم؟
سوند ادراری معمولاً برای چند روز بعد از جراحی باقی می‌ماند تا ادرار و لخته‌های احتمالی به‌خوبی تخلیه شوند. زمان خارج کردن سوند برای هر بیمار متفاوت است و به میزان خونریزی، وضعیت ادرار و توانایی مثانه برای تخلیه طبیعی بستگی دارد. در برخی بیماران ممکن است سوند هنگام ترخیص نیز باقی بماند.
خونریزی بعد از عمل TURP تا چه زمانی طبیعی است؟
مقداری خون در ادرار پس از عمل TURP می‌تواند در روزهای ابتدایی و حتی گاهی حدود یک تا دو هفته بعد از جراحی مشاهده شود و معمولاً به‌تدریج کاهش می‌یابد. اما خونریزی شدید، دفع لخته‌های زیاد، قطع جریان ادرار یا ناتوانی در دفع ادرار طبیعی نیست و باید سریعاً توسط پزشک بررسی شود.
