بیماری نقرس نوعی التهاب مفصل است که معمولاً در اثر افزایش اسید اوریک و تشکیل بلورهای اورات در داخل یا اطراف مفصل ایجاد میشود. این بلورها می‌توانند واکنش التهابی شدیدی در بدن ایجاد کنند و باعث درد، تورم، گرمی و حساسیت مفصل شوند. حمله نقرس گاهی بسیار ناگهانی شروع میشود و ممکن است فرد در مدت کوتاهی درد شدیدی را تجربه کند.
اسید اوریک محصول نهایی تجزیه موادی به نام پورین است که هم به‌طور طبیعی در بدن وجود دارند و هم از برخی غذاها دریافت می‌شوند. معمولاً کلیهها اسید اوریک را از خون جدا کرده و از طریق ادرار دفع می‌کنند. اگر بدن بیش از حد اسید اوریک تولید کند یا کلیه نتواند مقدار کافی از آن را دفع کند، سطح آن افزایش پیدا می‌کند و احتمال تشکیل کریستال در مفاصل بیشتر میشود.
درد ایجادشده در نقرس فقط به دلیل بالا بودن عدد اسید اوریک نیست، بلکه بیشتر به واکنش سیستم ایمنی در برابر کریستالهای اورات مربوط میشود. هنگامی که این کریستالها در بافت مفصل تجمع پیدا می‌کنند، بدن آنها را عامل آسیب تلقی کرده و فرایند التهاب را فعال می‌کند. به همین دلیل مفصل ممکن است ناگهان بسیار دردناک، متورم، گرم و حساس شود و حتی تماس لباس یا ملحفه نیز آزاردهنده باشد.
یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بیماری نقرس شروع ناگهانی درد شدید در یک مفصل است. این درد در بسیاری از افراد شب‌ها یا هنگام استراحت ظاهر میشود و معمولاً شدت آن در ساعات ابتدایی حمله افزایش پیدا می‌کند. تورم، قرمزی، گرمی پوست اطراف مفصل و حساسیت شدید نیز از علائم رایج هستند. محدود شدن حرکت مفصل هم ممکن است همزمان با التهاب ایجاد شود.
در برخی افراد، حمله نقرس پس از یک دوره بدون علامت اتفاق می‌افتد و ممکن است فرد تا قبل از اولین حمله هیچ مشکل مشخصی در مفاصل احساس نکرده باشد. شدت علائم نیز در همه افراد یکسان نیست. گاهی درد پس از چند روز کاهش پیدا می‌کند، اما احساس ناراحتی یا حساسیت مفصل ممکن است مدت بیشتری ادامه داشته باشد. تکرار حملات میتواند به تدریج آسیب مفصلی ایجاد کند.
اگر درد مفصل به شکل ناگهانی و شدید ایجاد شده باشد، به‌خصوص اگر همراه با تورم و گرمی مفصل باشد، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود. این علائم همیشه به معنای نقرس نیستند و بعضی عفونت‌های مفصلی نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. در شرایطی که بیمار به دلیل درد شدید قادر به حرکت نیست یا انتقال ایمن او دشوار است، استفاده از خدمات آمبولانس خصوصی تهران میتواند برای جابه‌جایی ایمن تا مرکز درمانی مورد توجه قرار گیرد.
علت اصلی نقرس، تجمع بیش از اندازه اسید اوریک و تشکیل بلورهای اورات در مفاصل است. این اتفاق معمولاً زمانی رخ می‌دهد که بدن اسید اوریک زیادی تولید کند یا کلیهها نتوانند مقدار کافی از آن را دفع کنند. با این حال، بالا بودن اسید اوریک بهتنهایی به معنای ابتلای قطعی به نقرس نیست و بسیاری از افراد ممکن است سطح اسید اوریک بالایی داشته باشند، اما دچار حمله نقرس نشوند.
عوامل مختلفی می‌توانند احتمال افزایش اسید اوریک و بروز حملات نقرس را بیشتر کنند. مصرف زیاد برخی غذاهای سرشار از پورین، نوشیدنیهای شیرین حاوی فروکتوز، مصرف الکل، اضافه‌وزن و بعضی مشکلات کلیوی از عوامل شناخته‌شده هستند. برخی داروها، به‌ویژه بعضی داروهای ادرارآور، نیز می‌توانند در افزایش اسید اوریک نقش داشته باشند. سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی هم ممکن است خطر ابتلا را افزایش دهند.
توجه به علت زمینه‌ای اهمیت زیادی دارد، زیرا کنترل نقرس فقط به کاهش درد هنگام حمله محدود نمی‌شود. پزشک ممکن است بر اساس شرایط فرد، آزمایش خون، بررسی عملکرد کلیه یا در بعضی موارد نمونه‌برداری از مایع مفصل را توصیه کند. شناسایی عامل مؤثر میتواند به انتخاب روش مناسب برای کنترل اسید اوریک و کاهش احتمال حملات بعدی کمک کند. همچنین نباید داروهای مصرفی را بدون مشورت پزشک تغییر داد.
اسید اوریک ماده‌ای است که هنگام تجزیه پورین‌ها در بدن ایجاد میشود. این ماده از طریق جریان خون به کلیهها می‌رسد و بخش زیادی از آن از راه ادرار دفع میشود. زمانی که میزان تولید اسید اوریک بیشتر از توان دفع بدن باشد یا دفع کلیوی کاهش پیدا کند، سطح آن در خون بالا می‌رود. این وضعیت را هایپراوریسمی یا افزایش اسید اوریک خون می‌نامند.
ارتباط میان اسید اوریک و بیماری نقرس زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که افزایش طولانی‌مدت آن زمینه تشکیل بلورهای اورات را فراهم کند. این بلورها ممکن است در مفصل تجمع پیدا کنند و باعث تحریک شدید سیستم ایمنی شوند. با وجود این، آزمایش اسید اوریک بهتنهایی برای تشخیص نقرس کافی نیست؛ حتی ممکن است هنگام حمله، مقدار اسید اوریک خون در برخی افراد طبیعی باشد.
برای کاهش خطر حملات، پزشک ممکن است وضعیت کلی فرد، تعداد حملات، بیماری‌های همراه و عملکرد کلیه را در کنار سطح اسید اوریک بررسی کند.برای افرادی که در مناطق مختلف تهران زندگی می‌کنند، دسترسی به خدمات انتقال پزشکی میتواند در شرایطی که حرکت بیمار دشوار است اهمیت داشته باشد. به‌عنوان مثال، در صورت نیاز به مراجعه پزشکی برای درد شدید و ناگهانی مفصل، خانواده‌ها ممکن است درباره خدمات آمبولانس خصوصی شرق تهران یا دیگر مناطق شهری تحقیق کنند. با این حال، انتخاب نوع انتقال باید بر اساس وضعیت بیمار و میزان نیاز او به مراقبت در مسیر انجام شود.
حمله نقرس معمولاً به‌صورت ناگهانی شروع میشود و ممکن است فرد بدون داشتن علائم قبلی، با درد شدید مفصل از خواب بیدار شود. در بسیاری از موارد، درد طی چند ساعت به بیشترین شدت خود می‌رسد و مفصل دچار تورم، قرمزی، گرمی و حساسیت میشود. تماس لباس یا حتی ملحفه با مفصل ملتهب ممکن است بسیار آزاردهنده باشد و حرکت دادن آن نیز دشوار شود.
در زمان بروز بیماری نقرس، واکنش التهابی بدن در برابر کریستالهای اورات نقش اصلی را در ایجاد درد دارد. این کریستالها می‌توانند در بافت اطراف مفصل تجمع پیدا کنند و سیستم ایمنی را فعال کنند. در نتیجه، مواد التهابی آزاد می‌شوند و درد و تورم افزایش پیدا می‌کند. حمله ممکن است چند روز ادامه داشته باشد و سپس به‌تدریج فروکش کند، اما بدون کنترل بیماری احتمال تکرار آن وجود دارد.
اگر درد ناگهانی مفصل برای نخستین بار ایجاد شده باشد، بهتر است تشخیص توسط پزشک انجام شود؛ زیرا عفونت مفصل نیز میتواند با درد، قرمزی، گرمی و تورم مشابه همراه باشد. در حملات شدید، استراحت دادن به مفصل و پرهیز از فشار میتواند کمک‌کننده باشد، اما انتخاب دارو باید با توجه به وضعیت کلی فرد انجام شود. برای انتقال بیمارانی که حرکت برایشان دشوار است، آمبولانس خصوصی کرج میتواند گزینه‌ای برای جابه‌جایی ایمن باشد.
نقرس میتواند مفاصل مختلف بدن را درگیر کند، اما شایع‌ترین محل شروع حمله، مفصل انگشت شست پا است. مچ پا، زانو، انگشتان دست، مچ دست و آرنج نیز ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند. محل درگیری میتواند در افراد مختلف متفاوت باشد و تکرار حملات نیز ممکن است باعث شود مفاصل بیشتری درگیر شوند. شدت التهاب معمولاً با مقدار و محل تجمع کریستالهای اورات ارتباط دارد.
بیماری نقرس در بسیاری از افراد ابتدا یک مفصل را گرفتار می‌کند و درد آن به‌صورت شدید و ناگهانی ظاهر میشود. اگر حملات درمان و کنترل نشوند، تجمع مداوم کریستالها میتواند به ایجاد التهاب طولانی‌مدت و آسیب مفصل منجر شود. در مراحل پیشرفته، توده‌هایی از کریستالهای اورات که توفوس نام دارند ممکن است در اطراف مفاصل یا زیر پوست ایجاد شوند و ظاهر یا عملکرد مفصل را تغییر دهند.
گاهی تشخیص نقرس از سایر مشکلات مفصلی فقط بر اساس محل درد امکان‌پذیر نیست. بیماری‌هایی مانند آرتریت‌های التهابی یا حتی آرتروز چیست؟ نیز می‌توانند باعث درد و محدودیت حرکت شوند، اما مکانیسم ایجاد آنها با نقرس تفاوت دارد. پزشک با بررسی شرح حال، معاینه، آزمایش‌ها و در صورت نیاز بررسی مایع مفصل میتواند علت التهاب را دقیق‌تر مشخص کند. بنابراین خوددرمانی طولانی‌مدت بر اساس محل درد توصیه نمی‌شود.
محل درد و میزان محدودیت حرکتی در بیماری‌های مفصلی اهمیت زیادی دارد و گاهی تشخیص افتراقی میان مشکلات مختلف نیازمند معاینه پزشک است. نقرس معمولاً با درد ناگهانی و التهاب مفصل مشخص میشود، اما آسیب‌های دیگری مانند شکستگی نیز می‌توانند باعث درد و ناتوانی حرکتی شوند. برای آشنایی بیشتر با یکی از آسیب‌های مهم اسکلتی، می‌توانید مطلب جراحی شکستگی لگن را نیز مطالعه کنید.
شدت نقرس در افراد مختلف متفاوت است و یک حمله منفرد الزاماً به معنای آسیب دائمی مفصل نیست. با این حال، تکرار حملات و باقی ماندن سطح بالای اسید اوریک برای مدت طولانی میتواند زمینه تجمع بیشتر کریستالها را فراهم کند. در چنین شرایطی التهاب مکرر ممکن است به تدریج باعث آسیب ساختاری مفصل شود و فعالیت‌های روزمره مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله یا گرفتن اشیا را دشوارتر کند.
بیماری نقرس در صورت کنترل نشدن میتواند علاوه بر مفاصل، با مشکلات دیگری نیز همراه شود. ایجاد توفوس، محدود شدن حرکت مفاصل و افزایش احتمال مشکلات مرتبط با کلیه از جمله مواردی هستند که در نقرس طولانی‌مدت اهمیت پیدا می‌کنند. البته وجود اسید اوریک بالا بهتنهایی به معنی ابتلای قطعی به نقرس نیست و برخی افراد با هایپراوریسمی هرگز دچار حمله مشخص نقرس نمی‌شوند.
در مواردی که نقرس برای مدت طولانی کنترل نشود، التهاب‌های مکرر می‌توانند به مفصل آسیب بزنند و حرکت طبیعی آن را محدود کنند. البته شدت آسیب به شرایط هر فرد بستگی دارد و همه بیماران به مشکلات شدید مفصلی دچار نمی‌شوند. برای مقایسه با سایر مشکلات مفصلی و روش‌های درمانی مرتبط، مطالعه مطلب عمل تعویض مفصل زانو چیست؟ میتواند دید مناسبی درباره اهمیت حفظ عملکرد مفاصل و زمان مراجعه به پزشک ایجاد کند.
| گروه غذایی | گزینه‌های مناسب برای نقرس | نکته مهم |
|---|---|---|
| لبنیات | شیر کمچرب، ماست کمچرب | مصرف متعادل میتواند بخشی از رژیم غذایی مناسب باشد. |
| سبزیجات | کاهو، کلم، هویج، خیار | تنوع در مصرف سبزیجات توصیه میشود. |
| میوه‌ها | سیب، پرتقال، توت‌ها | میوه‌های شیرین بهتر است در حد متعادل مصرف شوند. |
| غلات | جو دوسر، نان سبوس‌دار، برنج | مصرف متعادل غلات در رژیم غذایی اهمیت دارد. |
| منابع پروتئین | تخم‌مرغ، لبنیات کمچرب، برخی حبوبات | مقدار مصرف باید با شرایط و نیازهای فردی هماهنگ باشد. |
| نوشیدنی‌ها | آب و نوشیدنیهای بدون قند | نوشیدن آب کافی به حفظ وضعیت مناسب آب بدن کمک می‌کند. |
در مدیریت بیماری نقرس لازم نیست تمام منابع پروتئینی حذف شوند. می‌توان با توجه به شرایط فرد، مقدار مناسبی از لبنیات کمچرب، حبوبات و برخی منابع پروتئینی کمچرب را در برنامه غذایی قرار داد. سبزیجات حتی اگر حاوی پورین باشند، مانند برخی سبزی‌های سبز، معمولاً مانند گوشتهای پرپورین با افزایش خطر حملات نقرس ارتباط ندارند. بنابراین کیفیت کلی رژیم غذایی اهمیت زیادی دارد.
رعایت رژیم غذایی مناسب میتواند بخشی از روند کنترل نقرس باشد، اما در بعضی شرایط، بیمار به دلیل مشکلات حرکتی یا بیماری‌های همزمان نیاز به جابه‌جایی ایمن برای مراجعه پزشکی دارد. در چنین موقعیت‌هایی، استفاده از خدمات آمبولانس خصوصی بین شهری میتواند برای انتقال بیمار میان شهرها مطرح باشد و نوع خدمات موردنیاز باید با وضعیت جسمانی او هماهنگ شود.
برخی مواد غذایی به دلیل داشتن مقدار زیاد پورین می‌توانند تولید اسید اوریک را افزایش دهند. گوشتهای قرمز، جگر و سایر احشای داخلی و بعضی غذاهای دریایی مانند ساردین، آنچوی، صدف و برخی ماهی‌ها در این گروه قرار می‌گیرند. مصرف زیاد این مواد برای فردی که حملات مکرر دارد میتواند مدیریت بیماری را دشوارتر کند، بنابراین بهتر است مقدار و دفعات مصرف آنها با نظر متخصص تغذیه یا پزشک تنظیم شود.
در بیماری نقرس تنها پورین غذایی اهمیت ندارد؛ نوشیدنیهای شیرین حاوی فروکتوز و مصرف الکل نیز می‌توانند خطر افزایش اسید اوریک یا حملات نقرس را بیشتر کنند. به همین دلیل نوشابه‌های شیرین، برخی نوشیدنیهای انرژی‌زا و مصرف زیاد آبمیوه‌های شیرین‌شده انتخاب مناسبی برای فرد مبتلا نیستند. آب، لبنیات کمچرب و نوشیدنیهای بدون قند معمولاً گزینه‌های مناسب‌تری برای برنامه غذایی روزانه هستند.
همچنین بهتر است بیمار از حذف افراطی گروه‌های غذایی بدون مشورت متخصص خودداری کند. هدف رژیم غذایی، ایجاد یک الگوی متعادل و پایدار است، نه گرسنگی یا حذف کامل پروتئین. اگر بیمار همزمان اضافه‌وزن، بیماری کلیوی، دیابت یا مشکلات قلبی داشته باشد، رژیم غذایی باید با شرایط پزشکی او هماهنگ شود. در این شرایط، مشورت با پزشک یا متخصص تغذیه میتواند از محدودیت‌های غیرضروری و انتخاب‌های نادرست جلوگیری کند.
کاهش اسید اوریک معمولاً با ترکیبی از اصلاح سبک زندگی و در صورت نیاز، دارو انجام میشود. نوشیدن آب کافی، حفظ وزن مناسب، کاهش مصرف الکل و محدود کردن غذاهای سرشار از پورین میتواند به کنترل بهتر شرایط کمک کند. با این حال، تغییر رژیم غذایی بهتنهایی همیشه نمی‌تواند سطح اسید اوریک را به اندازه کافی پایین بیاورد؛ به‌خصوص در افرادی که حملات مکرر یا نقرس مزمن دارند.
در بیماری نقرس، پزشک ممکن است داروهایی مانند آلوپورینول یا فبوکسوستات را برای کاهش تولید اسید اوریک تجویز کند. این داروها معمولاً برای کنترل طولانی‌مدت استفاده می‌شوند و نباید بدون نظر پزشک شروع، قطع یا مقدارشان تغییر داده شود. هدف درمان این است که سطح اورات خون به محدوده‌ای برسد که تشکیل کریستالهای جدید کاهش پیدا کند و به‌تدریج کریستالهای موجود نیز از بین بروند.
یکی از نکات مهم این است که پایین آمدن اسید اوریک معمولاً فرایندی تدریجی است و ممکن است در ابتدای درمان حملات بیشتری رخ دهد. به همین دلیل پزشک گاهی همراه داروی کاهش‌دهنده اسید اوریک، داروی ضدالتهاب یا کولشیسین تجویز می‌کند. پیگیری منظم آزمایش خون نیز کمک می‌کند میزان اسید اوریک بررسی شود و در صورت نیاز، برنامه درمانی متناسب با شرایط بیمار تغییر کند.
درمان نقرس معمولاً دو هدف اصلی دارد؛ نخست کنترل درد و التهاب هنگام حمله و دوم کاهش سطح اسید اوریک برای جلوگیری از حملات آینده. در زمان حمله، پزشک ممکن است با توجه به وضعیت بیمار داروهایی مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، کولشیسین یا کورتیکواستروئیدها را تجویز کند. انتخاب دارو به بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی و وضعیت کلی فرد بستگی دارد.
در بیماری نقرس، درمان طولانی‌مدت برای همه بیماران دقیقاً یکسان نیست. افرادی که حملات مکرر، توفوس یا آسیب ناشی از تجمع کریستالها دارند، ممکن است به درمان کاهش‌دهنده اورات نیاز داشته باشند. آلوپورینول یکی از داروهای رایج این گروه است و معمولاً با دوز پایین شروع میشود و سپس بر اساس پاسخ بدن و سطح اسید اوریک تنظیم خواهد شد.
اصلاح سبک زندگی نیز بخش مهمی از مدیریت بیماری محسوب میشود. کاهش وزن در افراد دارای اضافه‌وزن، محدود کردن الکل و نوشیدنیهای شیرین و توجه به نوع مواد غذایی میتواند در کنار درمان دارویی مفید باشد. با این حال، رژیم غذایی نباید جایگزین داروی تجویزشده شود. بیمار باید داروها را طبق دستور پزشک مصرف کند و برای ارزیابی روند درمان، آزمایش‌های لازم را در زمان تعیین‌شده انجام دهد.
نقرس بیماری قابل کنترل است و با درمان مناسب می‌توان تعداد حملات، التهاب و تجمع کریستالهای اورات را کاهش داد. در بسیاری از بیماران، رساندن اسید اوریک به سطح هدف و حفظ آن برای مدت طولانی باعث میشود کریستالهای موجود به‌تدریج حل شوند و احتمال حملات آینده کمتر شود. بنابراین کنترل پایدار اسید اوریک، بخش مهمی از مدیریت بلندمدت این بیماری محسوب میشود.
در بیماری نقرس اصطلاح درمان قطعی ممکن است کمی گمراه‌کننده باشد، زیرا زمینه افزایش اسید اوریک میتواند همچنان وجود داشته باشد. با این حال، برخی بیماران با درمان مناسب می‌توانند برای مدت طولانی بدون حمله زندگی کنند. ادامه درمان و پایش سطح اسید اوریک اهمیت دارد، زیرا قطع خودسرانه دارو ممکن است باعث افزایش دوباره اسید اوریک و تشکیل مجدد کریستالها شود.
نکته مهم این است که بهتر شدن درد به معنای برطرف شدن کامل علت بیماری نیست. ممکن است علائم مدتی ناپدید شوند، اما اگر سطح اورات همچنان بالا باشد، کریستالها می‌توانند دوباره در مفاصل تجمع کنند. بنابراین تصمیم درباره ادامه یا تغییر دارو باید بر اساس آزمایش‌ها، تعداد حملات، وضعیت مفاصل و شرایط عمومی بیمار گرفته شود و قطع درمان بدون مشورت پزشک توصیه نمی‌شود.
اسید اوریک از طریق کلیهها دفع میشود و اختلال در دفع آن میتواند به افزایش سطح این ماده در خون کمک کند. از طرف دیگر، در برخی افراد مبتلا به نقرس، تجمع اسید اوریک میتواند با تشکیل سنگهای اسید اوریکی در دستگاه ادراری ارتباط داشته باشد. بنابراین بررسی عملکرد کلیه و توجه به علائم ادراری، به‌ویژه در افراد دارای نقرس طولانی‌مدت، اهمیت بالایی دارد.
در بیماری نقرس، وجود مشکلات کلیوی میتواند مدیریت اسید اوریک را نیز پیچیده‌تر کند، زیرا کلیهها نقش مهمی در دفع اورات دارند. بعضی داروهای کاهش‌دهنده اسید اوریک در افراد مبتلا به بیماری کلیوی نیازمند تنظیم دوز و پایش دقیق هستند. برای نمونه، آلوپورینول در بیماری مزمن کلیه قابل استفاده است، اما معمولاً پزشک درمان را با دوز پایین‌تر آغاز کرده و وضعیت بیمار را بررسی می‌کند.
برای محافظت از کلیه، مصرف مایعات کافی، کنترل بیماری‌های زمینه‌ای و پیگیری منظم درمان اهمیت دارد. اگر فرد مبتلا به نقرس با درد شدید پهلو، خون در ادرار، سوزش ادرار یا کاهش غیرعادی حجم ادرار مواجه شود، بهتر است سریع‌تر ارزیابی پزشکی انجام شود. همچنین مصرف خودسرانه داروهای مسکن یا تغییر داروهای نقرس بدون نظر پزشک میتواند برای برخی بیماران، به‌خصوص افراد دارای مشکل کلیوی، مناسب نباشد.
نقرس نوعی التهاب مفصل است که معمولاً در اثر تجمع کریستالهای اورات در اطراف مفصل ایجاد میشود. افزایش اسید اوریک خون میتواند زمینه تشکیل این کریستالها را فراهم کند و باعث درد شدید، تورم، قرمزی و گرمی مفصل شود.
اولین نشانه نقرس معمولاً شروع ناگهانی درد شدید در یک مفصل است که میتواند همراه با تورم، قرمزی، گرمی و حساسیت شدید هنگام لمس باشد. شست پا یکی از محل‌های شایع بروز حمله نقرس است، اما مچ پا، زانو و سایر مفاصل نیز ممکن است درگیر شوند.
خیر. بالا بودن اسید اوریک خون بهتنهایی به معنی ابتلا به نقرس نیست و بعضی افراد ممکن است اسید اوریک بالا داشته باشند اما دچار حمله نقرس نشوند. با این حال، افزایش اسید اوریک میتواند احتمال تشکیل کریستالهای اورات و بروز نقرس را افزایش دهد.
مصرف آب کافی، سبزیجات، غلات کامل و لبنیات کمچرب میتواند بخشی از رژیم غذایی مناسب برای کنترل نقرس باشد. بهتر است مصرف گوشتهای اندامی، برخی غذاهای دریایی، گوشت قرمز، نوشیدنیهای شیرین و الکل محدود شود. رژیم غذایی مناسب باید متناسب با شرایط فردی و توصیه پزشک تنظیم شود.
کنترل نقرس معمولاً شامل تغییر سبک زندگی، اصلاح رژیم غذایی و در صورت نیاز مصرف داروهای کاهش‌دهنده اسید اوریک یا داروهای کنترل حمله است. انتخاب دارو و مقدار مصرف آن باید توسط پزشک انجام شود، زیرا درمان به میزان اسید اوریک، تعداد حملات، وضعیت کلیه و سایر شرایط فرد بستگی دارد.
نقرس کنترلنشده میتواند با مشکلات کلیوی ارتباط داشته باشد و در برخی افراد احتمال تشکیل سنگهای اسید اوریکی را افزایش دهد. همچنین عملکرد کلیه در دفع اسید اوریک نقش مهمی دارد. به همین دلیل، افرادی که نقرس مکرر یا اسید اوریک بالا دارند باید وضعیت بیماری و عملکرد کلیه خود را با نظر پزشک پیگیری کنند.
