بیماری تب مالت یا بروسلوز یک عفونت باکتریایی مشترک میان انسان و حیوان است که بیشتر از طریق مصرف شیر و فرآوردههای لبنی غیرپاستوریزه یا تماس با دام آلوده منتقل میشود. این بیماری میتواند با علائمی مانند تب طولانی‌مدت، تعریق شبانه، خستگی، سردرد و درد مفاصل همراه باشد و در مواردی اندام‌هایی مانند سیستم عصبی و قلب را نیز درگیر کند. تشخیص بروسلوز به بررسی علائم، سابقه تماس و آزمایش‌های تخصصی نیاز دارد و درمان آن باید با آنتی‌بیوتیک‌های مناسب و تحت نظر پزشک انجام شود.
بیماری تب مالت یک عفونت باکتریایی است که توسط گونه‌های مختلف باکتری بروسلا ایجاد میشود و در گروه بیماری‌های مشترک انسان و حیوان قرار می‌گیرد. این عفونت بیشتر در دام‌هایی مانند گاو، گوسفند، بز و شتر دیده میشود و انسان معمولاً از طریق مصرف فرآوردههای حیوانی آلوده یا تماس مستقیم با حیوان مبتلا در معرض آن قرار می‌گیرد. تب، خستگی، تعریق و درد عضلات و مفاصل از علائم شناخته‌شده این بیماری هستند.
بروسلوز میتواند به شکل حاد، مزمن یا عودکننده ظاهر شود و شدت علائم آن در افراد مختلف متفاوت است. برخی بیماران ممکن است در ابتدا فقط احساس ضعف، خستگی یا تب‌های نامنظم داشته باشند و همین موضوع تشخیص بیماری را دشوار کند. دوره نهفتگی نیز ثابت نیست و ممکن است علائم مدتی پس از تماس با عامل عفونی ظاهر شوند. به همین دلیل، سابقه تماس با دام و مصرف لبنیات غیرپاستوریزه اهمیت زیادی دارد.
در بسیاری از بیماری‌های عفونی، شناخت علائم و مسیر انتقال به تشخیص سریع‌تر کمک می‌کند. برای نمونه، آشنایی با بیماری‌های عفونی مختلف مانند هانتانا ویروس نیز نشان می‌دهد که شناخت منبع آلودگی و نحوه مواجهه با عامل بیماری‌زا در پیشگیری اهمیت دارد. البته هانتاویروس و بروسلوز دو عفونت متفاوت با عوامل انتقال متفاوت هستند و نباید علائم آن‌ها را با یکدیگر یکسان در نظر گرفت.
بیماری تب مالت بیشتر از حیوان آلوده یا محصولات حیوانی آلوده به انسان منتقل میشود. یکی از مهم‌ترین راههای انتقال، مصرف شیر خام و فرآوردههای لبنی غیرپاستوریزه است. تماس مستقیم با خون، ترشحات، جفت یا بافت‌های حیوان آلوده نیز میتواند باعث انتقال باکتری شود. افرادی که با دام، فرآوردههای دامی یا محیط‌های مرتبط با دامداری سروکار دارند، معمولاً بیشتر در معرض چنین تماس‌هایی قرار می‌گیرند.
باکتری بروسلا میتواند از طریق پوست آسیب‌دیده یا مخاط چشم، بینی و دهان وارد بدن شود. استنشاق ذرات آلوده نیز در برخی محیط‌های شغلی، از جمله آزمایشگاه‌ها یا محل‌های فرآوری و کشتار حیوانات، اهمیت دارد. بنابراین استفاده از دستکش، لباس محافظ و رعایت بهداشت دست‌ها برای افرادی که با دام یا بافت‌های حیوانی کار می‌کنند، یکی از اقدامات مهم برای کاهش احتمال مواجهه با عامل بیماری است.
در مواردی که فرد پس از یک مواجهه مشکوک دچار تب، تعریق شبانه، ضعف یا درد مفاصل میشود، بهتر است سابقه تماس خود را با پزشک در میان بگذارد. حتی هنگام استفاده از آمبولانس خصوصی بین شهری برای انتقال بیمار، ارائه اطلاعاتی مانند سابقه تب طولانی، تماس با دام یا مصرف لبنیات غیرپاستوریزه میتواند برای تیم درمانی هنگام ارزیابی اولیه مفید باشد. تشخیص نهایی البته به بررسی پزشکی و آزمایش‌های لازم نیاز دارد.
مصرف شیر خام و لبنیات غیرپاستوریزه یکی از شناخته‌شده‌ترین راههای انتقال بروسلوز به انسان است. بیماری تب مالت میتواند زمانی ایجاد شود که شیر دام آلوده بدون فرآیند حرارتی مناسب مصرف شود. پنیر تازه تهیه‌شده از شیر خام، شیر محلی با منشأ نامشخص و سایر فرآورده‌هایی که وضعیت پاستوریزاسیون آن‌ها مشخص نیست، می‌توانند در شرایط آلودگی خطر انتقال باکتری را افزایش دهند.
پاستوریزاسیون یکی از روش‌های مهم کاهش خطر انتقال عوامل بیماری‌زای موجود در شیر است. به همین دلیل، بهتر است مصرف‌کنندگان محصولات لبنی بسته‌بندی‌شده و دارای مجوزهای بهداشتی را انتخاب کنند و از مصرف شیر خام خودداری کنند. در مورد پنیر و سایر فرآوردههای سنتی نیز باید به نحوه تولید و فرآوری محصول توجه شود. صرفاً محلی یا سنتی بودن یک محصول به معنی سالم یا آلوده بودن قطعی آن نیست.
اگر فردی پس از مصرف لبنیات غیرپاستوریزه دچار تب طولانی، خستگی شدید یا درد مفاصل شود، نباید صرفاً بر اساس علائم، خود را مبتلا به بروسلوز بداند. پزشک ممکن است بیماری‌های مختلفی را بررسی کند و بر اساس شرح حال و نتایج آزمایش‌ها تصمیم بگیرد. در مواردی که بیمار نیازمند انتقال پزشکی باشد، اطلاعات مربوط به زمان شروع علائم و سابقه مصرف لبنیات میتواند برای ارزیابی وضعیت او اهمیت داشته باشد؛ به‌ویژه هنگام استفاده از آمبولانس خصوصی اصفهان برای انتقال بیمار به مرکز درمانی.
| علامت | نحوه بروز | نکته مهم |
|---|---|---|
| تب | متناوب یا طولانی‌مدت | ممکن است شدت آن در طول بیماری تغییر کند |
| تعریق شبانه | افزایش تعریق هنگام خواب | میتواند یکی از علائم قابل توجه بروسلوز باشد |
| درد مفاصل | درد، خشکی یا ناراحتی مفصل | در برخی بیماران شدت بیشتری دارد |
| خستگی | احساس ضعف و کاهش انرژی | ممکن است با طولانی شدن بیماری ادامه پیدا کند |
| سردرد | درد یا احساس سنگینی در سر | شدت آن در افراد مختلف متفاوت است |
علائم بروسلوز می‌توانند در ابتدا شبیه بسیاری از عفونت‌های دیگر باشند و همین مسئله تشخیص بیماری را دشوار می‌کند. بیماری تب مالت ممکن است با تب، خستگی، ضعف، کاهش اشتها، سردرد، تعریق و درد عضلات یا مفاصل همراه شود. بعضی افراد علائم خفیف دارند، اما در برخی بیماران نشانه‌ها برای مدت طولانی ادامه پیدا می‌کنند یا پس از یک دوره بهبود دوباره بازمی‌گردند.
یکی از ویژگی‌های قابل توجه بروسلوز، تنوع علائم و شدت آن‌ها در افراد مختلف است. بیمار ممکن است ابتدا فقط احساس خستگی و بی‌حالی داشته باشد و بعدتر تب یا درد مفاصل ایجاد شود. در برخی موارد نیز کاهش وزن، بزرگ شدن کبد یا طحال و علائم مربوط به درگیری اندام‌های مختلف مشاهده میشود. بنابراین وجود یک علامت مشخص به تنهایی نمی‌تواند ابتلا به بروسلوز را ثابت یا رد کند.
برخی بیماری‌های التهابی و عفونی می‌توانند علائمی مشابه ایجاد کنند و تشخیص افتراقی اهمیت زیادی دارد. برای مثال، اگر فردی درباره بیماری‌هایی مانند لوپوس چیست؟ جست‌وجو کند، ممکن است با علائمی مانند خستگی یا درد مفاصل مواجه شود که در بیماری‌های مختلف نیز دیده می‌شوند. به همین دلیل، مقایسه چند علامت در اینترنت جایگزین معاینه پزشک و بررسی آزمایشگاهی نیست و تشخیص باید بر اساس مجموعه اطلاعات بالینی انجام شود.
تب طولانی‌مدت یا تب‌هایی که به صورت مکرر ظاهر می‌شوند، می‌توانند در بروسلوز دیده شوند. بیماری تب مالت ممکن است با تب مداوم، متناوب یا نوسان‌دار همراه باشد و گاهی بیمار در کنار تب، تعریق، خستگی، سردرد و درد عضلات را نیز تجربه کند. با این حال، تب طولانی تنها به بروسلوز اختصاص ندارد و بیماری‌های عفونی و غیرعفونی مختلفی می‌توانند چنین الگویی ایجاد کنند.
اگر تب برای مدت قابل توجهی ادامه داشته باشد، پزشک معمولاً سابقه پزشکی و احتمال مواجهه با عوامل مختلف را بررسی می‌کند. مصرف شیر یا پنیر غیرپاستوریزه، تماس با دام، فعالیت در دامداری، کار در کشتارگاه یا تماس با بافت‌های حیوانی از اطلاعاتی هستند که می‌توانند در ارزیابی احتمال بروسلوز اهمیت داشته باشند. سپس بر اساس شرایط فرد، آزمایش‌های مناسب برای بررسی علت تب درخواست میشود.
تب مداوم، به‌خصوص اگر همراه با ضعف شدید، کاهش سطح هوشیاری، تنگی نفس، درد قفسه سینه یا علائم عصبی باشد، نیازمند ارزیابی پزشکی سریع است. در چنین شرایطی ممکن است انتقال بیمار به مرکز درمانی ضروری شود و در صورت نیاز می‌توان از خدمات آمبولانس خصوصی غرب تهران برای انتقال ایمن‌تر استفاده کرد. تشخیص بروسلوز تنها با مشاهده تب امکان‌پذیر نیست و تأیید بیماری به بررسی‌های تخصصی و آزمایشگاهی نیاز دارد.
تعریق شبانه یکی از علائمی است که ممکن است در جریان بروسلوز دیده شود و معمولاً همراه با تب، احساس خستگی و ضعف عمومی بروز می‌کند. بیماری تب مالت در برخی افراد با دوره‌هایی از تب و تعریق همراه است و شدت این نشانه میتواند متفاوت باشد. تعریق شبانه به‌تنهایی نشانه اختصاصی بروسلوز نیست و بیماری‌های عفونی یا التهابی دیگری نیز می‌توانند چنین علامتی ایجاد کنند.
گاهی تعریق به اندازه‌ای است که لباس یا ملحفه بیمار خیس میشود و ممکن است خواب شبانه را مختل کند. اگر این حالت به‌صورت مکرر اتفاق بیفتد و همراه با تب، کاهش وزن، ضعف یا درد مفاصل باشد، بررسی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. پزشک معمولاً درباره زمان شروع علائم، تماس با دام، مصرف لبنیات غیرپاستوریزه و سابقه سفر یا فعالیت شغلی فرد سؤال خواهد کرد.
نباید صرفاً بر اساس وجود تعریق شبانه، ابتلا به بروسلوز را قطعی دانست. علائم این بیماری معمولاً غیراختصاصی هستند و برای تشخیص به آزمایش‌های مناسب نیاز است. اگر تعریق شبانه همراه با تب طولانی یا علائم شدید باشد، مراجعه به پزشک ضروری است. تشخیص زودهنگام میتواند به شروع درمان مناسب کمک کند و احتمال ادامه‌دار شدن عفونت یا ایجاد عوارض را کاهش دهد.
درد مفاصل یکی از علائم شناخته‌شده بروسلوز است و ممکن است همراه با تب، خستگی و درد عضلات ایجاد شود. بیماری تب مالت در بعضی افراد میتواند با درگیری سیستم اسکلتی‌عضلانی همراه باشد و درد در مفاصل یا نواحی اطراف ستون فقرات ایجاد کند. شدت درد از فردی به فرد دیگر متفاوت است و در برخی بیماران ممکن است فعالیت‌های روزمره و کیفیت خواب را تحت تأثیر قرار دهد.
درگیری مفاصل ممکن است به شکل درد، حساسیت یا محدودیت حرکت بروز کند و گاهی نواحی مختلف بدن را درگیر سازد. در مواردی، عوارض استخوانی و مفصلی مانند آرتریت، التهاب مهره‌ها یا استئومیلیت نیز گزارش شده‌اند. به همین دلیل، وقتی درد مفاصل همراه با تب طولانی و سابقه تماس با دام یا مصرف لبنیات غیرپاستوریزه باشد، پزشک ممکن است بروسلوز را نیز در فهرست تشخیص‌های احتمالی قرار دهد.
درد مفاصل به‌تنهایی به معنای ابتلا به بروسلوز نیست، زیرا بیماری‌های عفونی، التهابی و حتی مشکلات مکانیکی مفصل می‌توانند علائم مشابه ایجاد کنند. پزشک با بررسی شرح حال، معاینه و در صورت نیاز آزمایش‌های خونی یا بررسی مایع مفصل، علت را ارزیابی می‌کند. در موارد شدیدتر، درمان عفونت و کنترل عوارض مفصلی باید هم‌زمان و تحت نظر پزشک انجام شود.
تشخیص بروسلوز تنها بر اساس علائم ظاهری امکان‌پذیر نیست، زیرا تب، خستگی، تعریق شبانه و درد مفاصل در بیماری‌های مختلف دیده می‌شوند. بیماری تب مالت زمانی بیشتر مطرح میشود که علائم بالینی با سابقه مواجهه پرخطر مانند مصرف لبنیات غیرپاستوریزه یا تماس مستقیم با دام آلوده همراه باشد. پزشک با کنار هم گذاشتن شرح حال، معاینه و نتایج آزمایشگاهی درباره احتمال ابتلا تصمیم‌گیری می‌کند.
یکی از بخش‌های مهم تشخیص، پرسش درباره مسیر احتمالی تماس با باکتری است. پزشک ممکن است درباره مصرف شیر یا پنیر خام، کار در دامداری یا کشتارگاه، تماس با حیوان هنگام زایمان، فعالیت آزمایشگاهی یا سفر به مناطق دارای شیوع بروسلوز سؤال کند. این اطلاعات به انتخاب آزمایش مناسب کمک می‌کند. همچنین اگر احتمال بروسلوز وجود داشته باشد، بهتر است آزمایشگاه از این موضوع مطلع شود تا اقدامات ایمنی لازم رعایت شود.
روش‌های آزمایشگاهی می‌توانند شامل آزمایش‌های سرولوژیک برای شناسایی آنتی‌بادی‌ها یا کشت نمونه‌های بالینی باشند. در بعضی شرایط، نوع باکتری و سابقه مواجهه روی انتخاب روش تشخیصی تأثیر می‌گذارد. بنابراین نتیجه یک آزمایش باید در کنار علائم و سابقه بیمار تفسیر شود. اگر تشخیص بروسلوز مطرح باشد، خوددرمانی با آنتی‌بیوتیک توصیه نمی‌شود و تصمیم‌گیری درباره درمان باید توسط پزشک انجام گیرد.
آزمایش تب مالت برای بررسی شواهد عفونت با باکتری بروسلا انجام میشود و انتخاب نوع آزمایش به علائم، زمان شروع بیماری و نوع مواجهه بستگی دارد. بیماری تب مالت ممکن است با آزمایش‌های سرولوژیک یا کشت نمونه‌های مناسب بررسی شود. آزمایش خون یکی از روش‌های متداول است، اما تفسیر نتیجه باید با توجه به زمان نمونه‌گیری و شرایط بالینی بیمار انجام شود.
در آزمایش‌های سرولوژیک، وجود آنتی‌بادی‌های مرتبط با بروسلا بررسی میشود و در برخی شرایط ممکن است پزشک درخواست نمونه‌های تکراری در فاصله زمانی مشخص کند. کشت نیز میتواند برای شناسایی مستقیم باکتری از نمونه‌هایی مانند خون استفاده شود. انتخاب روش به امکانات آزمایشگاه، گونه احتمالی بروسلا و وضعیت بیمار بستگی دارد. به همین دلیل، یک آزمایش منفرد همیشه پاسخ همه پرسش‌های تشخیصی را فراهم نمی‌کند.
اگر پزشک احتمال بروسلوز را مطرح کند، اطلاع دادن سابقه مصرف لبنیات خام یا تماس با حیوانات اهمیت زیادی دارد. همچنین اگر بیمار به دلیل علائم شدید نیازمند انتقال به مرکز درمانی باشد، ارائه سابقه بیماری و آزمایش‌های قبلی به تیم درمان کمک می‌کند. در صورت نیاز به انتقال پزشکی در پایتخت، استفاده از آمبولانس خصوصی تهران میتواند برای جابه‌جایی بیمارانی که شرایط مناسبی برای حمل‌ونقل عادی ندارند، مورد توجه قرار گیرد.
درمان بروسلوز معمولاً بر پایه استفاده از ترکیبی از آنتی‌بیوتیک‌های مناسب انجام میشود و هدف آن از بین بردن باکتری و کاهش احتمال عود یا مزمن شدن عفونت است. بیماری تب مالت معمولاً به یک دوره درمان چند هفته‌ای نیاز دارد و نوع دارو، ترکیب دارویی و مدت درمان با توجه به شرایط بیمار تعیین میشود. بارداری، سن، حساسیت دارویی و وجود عوارض می‌توانند در انتخاب رژیم درمانی مؤثر باشند.
یکی از رژیم‌های رایج در بزرگسالان، استفاده از داکسی‌سایکلین همراه با ریفامپین برای حداقل شش هفته است، اما این ترکیب برای همه بیماران مناسب نیست. در برخی شرایط ممکن است داروهای دیگری انتخاب شوند و درمان عوارضی مانند درگیری عصبی، استخوانی یا قلبی به رویکرد متفاوت و طولانی‌تر نیاز داشته باشد. بنابراین بیمار نباید دارو، دوز یا مدت مصرف را بدون نظر پزشک تغییر دهد.
تکمیل دوره درمان اهمیت زیادی دارد، زیرا درمان ناکافی میتواند خطر عود یا ادامه‌دار شدن عفونت را افزایش دهد. روند بهبودی نیز در همه بیماران یکسان نیست و بسته به زمان تشخیص، شدت بیماری و وجود عوارض ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد. اگر بیمار در طول درمان با عارضه دارویی یا تشدید علائم مواجه شود، باید پزشک را در جریان بگذارد و از قطع خودسرانه آنتیبیوتیکها خودداری کند.
درگیری سیستم عصبی یکی از عوارض کمتر شایع اما مهم بروسلوز است و ممکن است در صورت گسترش عفونت به دستگاه عصبی مرکزی ایجاد شود. بیماری تب مالت در این شرایط میتواند با سردرد، اختلال هوشیاری، تحریک‌پذیری، مشکلات حافظه، سفتی گردن یا سایر علائم عصبی همراه باشد. مننژیت و مننگوانسفالیت از تظاهرات شناخته‌شده نوروبروسلوز هستند و تشخیص آن‌ها نیازمند ارزیابی تخصصی و آزمایش‌های مناسب است.
علائم عصبی همیشه از ابتدای بیماری ظاهر نمی‌شوند و ممکن است پس از مدتی بروز کنند. شدت درگیری نیز در بیماران متفاوت است و گاهی علائمی مانند بی‌حسی، اختلال حرکتی، مشکلات تعادل یا تغییرات رفتاری مشاهده میشود. در صورت وجود تب طولانی همراه با سردرد شدید، گیجی، کاهش سطح هوشیاری یا سفتی گردن، مراجعه فوری به مرکز درمانی اهمیت دارد. چنین علائمی را نباید صرفاً به خستگی یا تب معمولی نسبت داد.
تشخیص نوروبروسلوز معمولاً با کنار هم گذاشتن علائم، سابقه مواجهه با بروسلا و بررسی‌های آزمایشگاهی انجام میشود. پزشک ممکن است در شرایط خاص بررسی مایع مغزی نخاعی، آزمایش‌های سرولوژیک و تصویربرداری را درخواست کند. درمان نیز با توجه به شدت درگیری و اندام‌های مبتلا انتخاب میشود و ممکن است نسبت به بروسلوز بدون عارضه پیچیده‌تر و طولانی‌تر باشد. خوددرمانی با آنتی‌بیوتیک در این شرایط مناسب نیست.
درگیری قلبی از عوارض مهم و نسبتاً نادر بروسلوز محسوب میشود و شناخته‌شده‌ترین شکل آن اندوکاردیت، یعنی عفونت پوشش داخلی قلب و دریچه‌هاست. بیماری تب مالت در موارد پیچیده میتواند دریچه‌های قلب را درگیر کند و علائمی مانند تب پایدار، ضعف، تنگی نفس یا درد قفسه سینه ایجاد شود. وجود بیماری قلبی زمینه‌ای نیز میتواند اهمیت ارزیابی پزشکی را بیشتر کند.
اندوکاردیت ناشی از بروسلا ممکن است با علائم عمومی مشابه خود عفونت شروع شود و تشخیص آن گاهی دشوار باشد. ادامه‌دار بودن تب، خستگی شدید یا ایجاد علائم قلبی در فردی که سابقه بروسلوز یا تماس پرخطر داشته است، نیازمند بررسی دقیق است. پزشک ممکن است بر اساس شرایط بیمار از کشت خون، اکوکاردیوگرافی و آزمایش‌های تکمیلی برای بررسی احتمال درگیری قلب استفاده کند.
درمان درگیری قلبی با بروسلوز معمولاً نیازمند مدیریت تخصصی و درمان ترکیبی است و بسته به وضعیت دریچه‌ها و شدت عفونت ممکن است اقدامات بیشتری لازم باشد. اندوکاردیت از جدی‌ترین عوارض بروسلوز به شمار می‌رود و در منابع پزشکی با بخش قابل توجهی از موارد شدید مرتبط دانسته شده است. بنابراین تب طولانی همراه با علائم قلبی نباید نادیده گرفته شود و ارزیابی سریع پزشکی اهمیت دارد.
برخلاف بسیاری از عفونت‌های تنفسی، انتقال مستقیم بروسلوز از یک انسان به انسان دیگر بسیار نادر است. بیماری تب مالت معمولاً از حیوان آلوده یا فرآوردههای حیوانی آلوده به انسان منتقل میشود، نه از طریق تماس معمول روزمره با فرد بیمار. با این حال، موارد بسیار نادری از انتقال انسان‌به‌انسان از مسیرهایی مانند انتقال مادر به جنین، شیردهی، تماس جنسی، انتقال خون یا پیوند عضو گزارش شده است.
به همین دلیل، فرد مبتلا معمولاً مانند بیماری‌هایی که از راه تنفس به‌سرعت میان افراد منتشر می‌شوند، نیازمند جداسازی عمومی نیست. با این حال، رعایت اصول بهداشتی اهمیت دارد؛ به‌خصوص اگر فرد با خون یا ترشحات بدن در ارتباط باشد. همچنین اعضای خانواده بهتر است از مصرف شیر خام و محصولات لبنی غیرپاستوریزه خودداری کنند، زیرا منبع اصلی خطر معمولاً همان فرآورده آلوده است، نه حضور فرد مبتلا در خانه.
اگر فردی به بروسلوز مبتلا شده باشد، تمرکز اصلی باید بر تکمیل درمان تجویزشده، پیگیری پزشکی و جلوگیری از مواجهه مجدد با منبع آلودگی باشد. علائم بیماری ممکن است پس از درمان نیز مدتی ادامه پیدا کنند و بهبودی در همه افراد با سرعت یکسان اتفاق نمی‌افتد. در صورت بروز علائم شدید یا عوارضی مانند مشکلات عصبی، قلبی یا اختلال هوشیاری، ارزیابی فوری پزشکی ضروری است.
مطالب این مقاله با استفاده از اطلاعات علمی و پزشکی منتشرشده توسط CDC (Centers for Disease Control and Prevention) درباره بروسلوز تهیه و تنظیم شده است. این منبع معتبر، اطلاعات جامعی درباره علائم بیماری، راههای انتقال، روش‌های تشخیص و آزمایش، عوارض احتمالی و اصول درمان تب مالت ارائه می‌دهد و میتواند برای مطالعه بیشتر درباره این بیماری مورد استفاده قرار گیرد.
بیماری تب مالت یا بروسلوز یک عفونت باکتریایی مشترک بین انسان و حیوان است. این بیماری بیشتر از طریق مصرف شیر و فرآوردههای لبنی غیرپاستوریزه یا تماس مستقیم با دام آلوده منتقل میشود.
علائم بیماری تب مالت میتواند شامل تب، تعریق شبانه، خستگی، ضعف، سردرد، کاهش اشتها و درد مفاصل و عضلات باشد. علائم ممکن است بهتدریج ایجاد شوند و در برخی افراد برای مدت طولانی ادامه داشته باشند.
بله، مصرف شیر و برخی فرآوردههای لبنی غیرپاستوریزه حاصل از حیوان آلوده میتواند خطر ابتلا به بروسلوز را افزایش دهد. استفاده از محصولات پاستوریزه و رعایت اصول بهداشتی، از راههای مهم پیشگیری از بیماری است.
تشخیص تب مالت بر اساس علائم، سابقه تماس با دام یا مصرف محصولات لبنی مشکوک و آزمایش‌های تخصصی انجام میشود. پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص از آزمایش‌های خونی و بررسی‌های میکروبیولوژیک استفاده کند.
درمان بیماری تب مالت معمولاً به استفاده از ترکیبی از آنتیبیوتیکها برای مدت مشخص نیاز دارد. نوع دارو، ترکیب درمانی و مدت مصرف بر اساس شرایط بیمار و نظر پزشک تعیین میشود و قطع خودسرانه درمان میتواند خطر عود بیماری را افزایش دهد.
