بیماری کاوازاکی یک بیماری التهابی حاد است که بیشتر کودکان خردسال را درگیر می‌کند و میتواند رگ‌های خونی سراسر بدن، به‌ویژه عروق کرونر قلب، را تحت تأثیر قرار دهد. علت دقیق این بیماری هنوز مشخص نیست و شواهد موجود یک عامل عفونی مشخص را تأیید نکرده‌اند. اهمیت بیماری زمانی بیشتر می‌شود که التهاب عروق قلبی ایجاد شود؛ به همین دلیل تشخیص و درمان زودهنگام برای کاهش احتمال عوارض قلبی اهمیت زیادی دارد.
این بیماری معمولاً با تب مداوم شروع می‌شود و پس از آن ممکن است نشانه‌هایی مانند قرمزی چشم‌ها، تغییرات دهان و زبان، بثورات پوستی و تورم دست‌ها و پاها ظاهر شوند. همه کودکان الزاماً تمام علائم کلاسیک را نشان نمی‌دهند و گاهی بیماری به شکل ناقص بروز می‌کند. بنابراین والدین نباید تنها بر اساس تعداد علائم درباره وضعیت کودک تصمیم بگیرند و در صورت تب طولانی باید ارزیابی پزشکی انجام شود.
از آنجا که برخی علائم بیماری کاوازاکی ممکن است با بیماری‌های عفونی شایع دوران کودکی اشتباه گرفته شوند، بررسی دقیق پزشک اهمیت دارد. آزمایش خون، بررسی التهاب و اکوکاردیوگرافی می‌توانند در روند ارزیابی کمک‌کننده باشند. در مواردی که کودک نیاز به مراقبت فوری یا انتقال پزشکی دارد، استفاده از خدمات آمبولانس خصوصی تهران میتواند برای انتقال ایمن کودک به مرکز درمانی مناسب مطرح شود، به‌خصوص اگر وضعیت عمومی او نامناسب باشد.
بیشتر موارد بیماری کاوازاکی در کودکان زیر پنج سال دیده می‌شود و سن متوسط ابتلا حدود دو سال گزارش شده است. البته این بیماری محدود به این گروه سنی نیست و کودکان بزرگ‌تر و حتی نوجوانان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. احتمال بروز بیماری در پسران کمی بیشتر از دختران است. بنابراین نبودن سن پایین یا جنسیت خاص، به‌تنهایی نمی‌تواند احتمال بیماری را رد کند.
علت ایجاد این بیماری هنوز به‌طور قطعی شناخته نشده است. پژوهش‌ها احتمال نقش هم‌زمان عوامل ژنتیکی، محیطی و پاسخ غیرطبیعی سیستم ایمنی را بررسی کرده‌اند، اما تاکنون یک عامل بیماری‌زای مشخص به‌عنوان علت قطعی معرفی نشده است. همچنین شواهد موجود نشان نمی‌دهد که کاوازاکی مانند سرماخوردگی یا آنفلوآنزا به‌سادگی از یک کودک به کودک دیگر منتقل شود. به همین دلیل، پیشگیری اختصاصی شناخته‌شده‌ای برای آن وجود ندارد.
برخی والدین ممکن است تصور کنند سابقه خانوادگی یا ابتلای قبلی کودک به بیماری‌های معمول، به‌تنهایی تعیین‌کننده خطر کاوازاکی است؛ چنین برداشتی دقیق نیست. مهم‌تر از عامل خطر احتمالی، توجه به الگوی علائم و مدت تب کودک است. اگر کودک خردسال چند روز تب مداوم داشته باشد و هم‌زمان علائم پوستی، چشمی یا دهانی پیدا کند، بهتر است ارزیابی پزشکی سریع انجام شود تا احتمال بیماری‌های مهم از دست نرود.
| علامت بیماری | ظاهر یا ویژگی | اهمیت |
|---|---|---|
| تب طولانی | تب مداوم که معمولاً ۵ روز یا بیشتر ادامه دارد | یکی از مهمترین نشانههای بیماری |
| قرمزی چشم | قرمزی سفیدی هر دو چشم، معمولاً بدون ترشح چرکی | از علائم کلاسیک بیماری |
| علائم پوستی | ایجاد بثورات و لکه‌های قرمز در قسمت‌های مختلف بدن | در کنار سایر علائم اهمیت بیشتری دارد |
| زبان توت‌فرنگی | قرمز و برجسته شدن زبان همراه با تغییرات لب | یکی از علائم مهم دهانی |
| تورم دست و پا | تورم، قرمزی یا تغییرات پوستی در دست‌ها و پاها | نشانه التهاب سیستمیک |
| درگیری عروق کرونر | گشادشدگی یا ایجاد آنوریسم در عروق کرونر قلب | مهمترین عارضه بالقوه بیماری |
تب طولانی یکی از مهمترین نشانه‌هایی است که میتواند پزشک را به سمت بررسی کاوازاکی هدایت کند. در الگوی کلاسیک، تب معمولاً پنج روز یا بیشتر ادامه پیدا می‌کند و ممکن است با وجود مصرف داروهای معمول، به شکل پایدار باقی بماند. با این حال، تنها طول مدت تب برای تشخیص کافی نیست و پزشک باید علائم همراه و نتایج بررسی‌های بالینی و آزمایشگاهی را نیز در کنار یکدیگر ارزیابی کند.
در کودکی که تب طولانی دارد، توجه به وضعیت عمومی اهمیت زیادی دارد. بی‌حالی شدید، کاهش اشتها، تحریک‌پذیری، کاهش مصرف مایعات یا تغییر رفتار میتواند نشان‌دهنده نیاز به ارزیابی پزشکی باشد. والدین بهتر است زمان شروع تب، بالاترین درجه حرارت، دفعات مصرف دارو و علائم جدید را یادداشت کنند. این اطلاعات هنگام مراجعه به پزشک میتواند به تشخیص دقیق‌تر و تصمیم‌گیری سریع‌تر کمک کند.
البته هر تب پنج‌روزه‌ای به معنای ابتلای کودک به کاوازاکی نیست. عفونت‌های ویروسی و باکتریایی مختلف نیز می‌توانند تب طولانی ایجاد کنند و تشخیص افتراقی اهمیت زیادی دارد. نکته مهم این است که اگر تب طولانی همراه با قرمزی چشم، بثورات پوستی، تغییرات زبان و دهان یا تورم اندام‌ها دیده شود، بررسی تخصصی نباید به تأخیر بیفتد. تشخیص سریع میتواند احتمال آسیب عروق کرونر را کاهش دهد.
یکی از نشانههای قابل توجه بیماری، ایجاد تغییرات پوستی است. بثورات ممکن است در قسمت‌های مختلف بدن ظاهر شوند و شکل آنها در همه کودکان یکسان نیست. گاهی پوست تنه و اندام‌ها دچار لکه‌های قرمز می‌شود و در برخی کودکان ظاهر بثورات گسترده‌تر است. این تغییرات معمولاً در کنار تب و سایر نشانههای بیماری دیده می‌شوند و به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیستند.
در بررسی علائم پوستی، پزشک به زمان شروع ضایعات، محل انتشار آنها و همراهی با نشانه‌هایی مانند تورم دست و پا یا تغییرات دهان توجه می‌کند. ممکن است پوست کودک در روزهای ابتدایی بیماری ظاهر متفاوتی داشته باشد و سپس تغییر کند. به همین دلیل، ثبت تصویری از تغییرات پوست در صورت امکان میتواند برای نشان دادن روند علائم به پزشک مفید باشد، هرچند جای معاینه را نمی‌گیرد.
بثورات پوستی در کودکان علل بسیار متنوعی دارند و می‌توانند در واکنش‌های آلرژیک، عفونت‌های ویروسی یا بیماری‌های التهابی نیز دیده شوند. بنابراین نباید با مشاهده یک دانه یا لکه قرمز، بیماری کاوازاکی را قطعی دانست. اهمیت زمانی بیشتر می‌شود که بثورات همراه با تب طولانی و چند علامت کلاسیک دیگر ایجاد شده باشند. در چنین شرایطی، ارزیابی پزشک اطفال برای بررسی علت اصلی ضروری است.
قرمزی هر دو چشم یکی از علائم شناخته‌شده کاوازاکی است و معمولاً بیشتر به صورت قرمزی قسمت سفید چشم دیده می‌شود. این حالت با التهاب ملتحمه ارتباط دارد و ممکن است بدون ترشح چرکی واضح ایجاد شود. ظاهر چشم میتواند برای والدین نگران‌کننده باشد، اما قرمزی چشم به‌تنهایی نشانه اختصاصی کاوازاکی نیست و در بسیاری از عفونت‌ها یا شرایط چشمی دیگر نیز ممکن است مشاهده شود.
تفاوت مهم در این است که قرمزی چشم در کودک مبتلا به کاوازاکی معمولاً در کنار مجموعه‌ای از علائم دیگر قرار می‌گیرد. برای مثال، تب طولانی، بثورات پوستی، تغییرات دهان و زبان و تورم دست‌ها و پاها می‌توانند هم‌زمان یا در روزهای مختلف ظاهر شوند. پزشک هنگام معاینه، وضعیت هر دو چشم و سایر علائم را بررسی می‌کند تا تشخیص دقیق‌تری داشته باشد.
اگر قرمزی چشم همراه با تب طولانی ایجاد شده باشد، بهتر است والدین منتظر برطرف شدن خودبه‌خودی آن نمانند؛ به‌خصوص اگر کودک بی‌حال است یا علائم دیگری نیز دارد. بعضی بیماری‌های التهابی و عفونی می‌توانند ظاهری مشابه ایجاد کنند. هدف از ارزیابی سریع، تنها تأیید یا رد کاوازاکی نیست، بلکه شناسایی شرایطی است که ممکن است در صورت تأخیر درمان، عوارض جدی‌تری برای کودک ایجاد کنند.
تغییرات دهان یکی دیگر از نشانه‌هایی است که در کاوازاکی مورد توجه پزشکان قرار می‌گیرد. لب‌های کودک ممکن است خشک، قرمز یا ترک‌خورده شوند و زبان حالت قرمز و برجسته‌ای پیدا کند که به آن «زبان توت‌فرنگی» گفته می‌شود. قرمزی مخاط دهان و حلق نیز ممکن است دیده شود. این تغییرات در کنار تب طولانی و سایر علائم می‌توانند به روند تشخیص کمک کنند.
زبان توت‌فرنگی اختصاصی کاوازاکی نیست و در برخی بیماری‌های دیگر، از جمله بعضی عفونت‌های دوران کودکی، نیز ممکن است دیده شود. بنابراین مشاهده این علامت نباید به‌تنهایی باعث تشخیص قطعی شود. پزشک معمولاً مجموعه علائم را در نظر می‌گیرد و در صورت نیاز، آزمایش‌های مربوط به التهاب و بررسی قلب را نیز درخواست می‌کند. توجه به زمان شروع تغییرات دهان هم میتواند در ارزیابی روند بیماری مفید باشد.
والدین بهتر است در زمان بیماری کودک، مصرف مایعات را جدی بگیرند؛ زیرا تب و التهاب دهان ممکن است نوشیدن را برای کودک دشوار کند. اگر کودک به دلیل درد یا بی‌حالی نمی‌تواند مایعات کافی دریافت کند، وضعیت باید جدی‌تر بررسی شود. در صورت همراه شدن تغییرات دهان با تب طولانی، قرمزی چشم، بثورات پوستی یا تورم اندام‌ها، مراجعه سریع به پزشک اهمیت دارد تا احتمال کاوازاکی یا سایر بیماری‌های مهم بررسی شود.
تورم و قرمزی دست‌ها و پاها از علائم مهمی است که در بررسی کودک مشکوک به بیماری کاوازاکی مورد توجه قرار می‌گیرد. ممکن است کف دست یا پا قرمز شود و دست‌ها و پاها حالتی متورم و حساس پیدا کنند. این تغییرات گاهی هم‌زمان با تب دیده می‌شوند و در ادامه بیماری، پوست انگشتان دست و پا ممکن است دچار پوسته‌ریزی شود. شدت این علامت در همه کودکان یکسان نیست و ممکن است به‌تدریج ایجاد شود.
در بیماری کاوازاکی التهاب عروق خونی میتواند بخش‌های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و به همین دلیل تغییرات اندام‌ها نیز اهمیت پیدا می‌کند. والدین ممکن است متوجه شوند انگشتان کودک پف‌کرده، قرمز یا گرم شده‌اند و کودک هنگام حرکت دادن دست‌ها یا راه رفتن احساس ناراحتی دارد. البته تورم دست و پا دلایل دیگری نیز دارد و تشخیص کاوازاکی تنها با مشاهده این نشانه امکان‌پذیر نیست.
اگر تورم اندام‌ها همراه با تب طولانی، قرمزی چشم، بثورات پوستی یا تغییرات دهان و زبان ایجاد شود، بهتر است کودک توسط پزشک ارزیابی شود. در مواردی که کودک بی‌حال است، مایعات کافی دریافت نمی‌کند یا وضعیت عمومی او رو به وخامت است، مراجعه سریع اهمیت بیشتری دارد. در صورت نیاز به انتقال ایمن کودک به مرکز درمانی، آمبولانس خصوص بین شهری میتواند برای مسیرهای خارج از شهر و انتقال تحت نظارت مناسب مورد استفاده قرار گیرد.
یکی از مهمترین دلایل اهمیت کاوازاکی، احتمال درگیری عروق کرونر است؛ عروقی که وظیفه رساندن خون و اکسیژن به عضله قلب را بر عهده دارند. التهاب این عروق ممکن است باعث گشادشدگی یا ایجاد آنوریسم شود و در موارد شدید، تشکیل لخته یا اختلال در جریان خون را به دنبال داشته باشد. به همین دلیل ارزیابی قلب در کودکی که پزشک به کاوازاکی مشکوک است، بخش مهمی از مراقبت محسوب می‌شود.
در بیماری کاوازاکی احتمال عوارض عروقی با تأخیر در تشخیص و درمان افزایش پیدا می‌کند. خوشبختانه درمان زودهنگام، به‌ویژه تجویز ایمونوگلوبولین وریدی طبق نظر پزشک، میتواند خطر آسیب عروق کرونر را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. برخی کودکان پرخطر ممکن است به درمان‌های ضدالتهابی اضافی نیز نیاز داشته باشند. تصمیم‌گیری درباره شدت بیماری و نوع درمان باید توسط تیم پزشکی و بر اساس شرایط هر کودک انجام شود.
در صورت درگیری عروق کرونر، پیگیری قلبی تنها به زمان بستری محدود نمی‌شود و ممکن است کودک برای مدت طولانی به معاینه و تصویربرداری‌های دوره‌ای نیاز داشته باشد. اکوکاردیوگرافی یکی از ابزارهای اصلی بررسی قلب و عروق کرونر است و پزشک بر اساس نتایج آن، روند پیگیری را تعیین می‌کند. بنابراین حتی پس از برطرف شدن تب و علائم ظاهری، مراجعه‌های بعدی را نباید بدون هماهنگی با متخصص قلب کودکان متوقف کرد.
تشخیص کاوازاکی بر اساس مجموعه‌ای از علائم، معاینه پزشکی و کنار گذاشتن بیماری‌هایی با علائم مشابه انجام می‌شود و یک آزمایش منفرد که بتواند بیماری را قطعی کند وجود ندارد. پزشک معمولاً مدت تب، وضعیت پوست، چشم‌ها، دهان، دست‌ها و پاها و سایر نشانههای همراه را بررسی می‌کند. آزمایش خون نیز ممکن است برای شناسایی التهاب و ارزیابی وضعیت عمومی بدن درخواست شود.
برای تشخیص بیماری کاوازاکی، بررسی قلب اهمیت ویژه‌ای دارد. اکوکاردیوگرافی میتواند وضعیت عملکرد قلب و اندازه و شکل عروق کرونر را ارزیابی کند. در برخی کودکان، به‌خصوص زمانی که علائم کامل بیماری وجود ندارد، پزشک ممکن است بر اساس تب، نتایج آزمایش‌ها و یافته‌های قلبی به شکل ناقص بیماری مشکوک شود. این موضوع اهمیت دارد، زیرا نبود همه علائم کلاسیک لزوماً بیماری را رد نمی‌کند.
از آنجا که تب و بثورات پوستی در بیماری‌های زیادی دیده می‌شوند، پزشک ممکن است شرایط دیگری را نیز بررسی کند. برای مثال، برخی عفونت‌های ویروسی و باکتریایی می‌توانند علائمی شبیه کاوازاکی ایجاد کنند. اگر کودک علاوه بر تب، علائم گوارشی یا بدن‌درد داشته باشد، پزشک با توجه به شرایط ممکن است بیماری‌های دیگری مانند تب دنگی چیست؟ را نیز در تشخیص افتراقی در نظر بگیرد. تشخیص نهایی باید بر اساس معاینه و بررسی پزشکی انجام شود.
درمان کاوازاکی باید در محیط بیمارستانی و تحت نظر پزشک انجام شود، زیرا هدف اصلی آن کاهش التهاب و پیشگیری از آسیب عروق کرونر است. درمان استاندارد معمولاً شامل ایمونوگلوبولین وریدی یا IVIG و آسپرین است. زمان شروع درمان اهمیت زیادی دارد و درمان زودهنگام میتواند احتمال ایجاد عوارض عروقی را کاهش دهد. مقدار و نحوه مصرف داروها نیز باید کاملاً طبق دستور تیم درمان باشد و والدین نباید خودسرانه دارویی را جایگزین کنند.
در بیماری کاوازاکی بعضی کودکان به درمان اولیه پاسخ کامل نمی‌دهند یا از ابتدا در گروه پرخطر قرار می‌گیرند. در چنین شرایطی ممکن است پزشک درمان‌های دیگری مانند کورتیکواستروئیدها یا داروهای ضدالتهابی خاص را به برنامه درمان اضافه کند. در مواردی که عروق کرونر دچار آنوریسم‌های بزرگ شده‌اند، داروهای ضدانعقاد نیز ممکن است مورد نیاز باشند. انتخاب این درمان‌ها به وضعیت کودک و میزان خطر عوارض قلبی بستگی دارد.
به‌طور کلی، روش‌های اصلی که ممکن است در روند درمان توسط پزشک مورد استفاده قرار گیرند عبارت‌اند از:
مصرف آسپرین در کودکان معمولاً بدون دلیل پزشکی توصیه نمی‌شود، اما در کاوازاکی ممکن است تحت نظارت پزشک بخشی از درمان باشد. والدین باید مقدار و مدت مصرف دارو را دقیقاً مطابق نسخه رعایت کنند و از قطع یا تغییر خودسرانه آن پرهیز کنند. اگر تب پس از درمان ادامه پیدا کند یا دوباره برگردد، کودک باید مجدداً توسط تیم درمان بررسی شود، زیرا ممکن است به ارزیابی یا درمان تکمیلی نیاز داشته باشد.
عوارض قلبی مهمترین نگرانی در کاوازاکی محسوب می‌شوند، زیرا التهاب میتواند عروق کرونر را درگیر کند. گشادشدگی عروق، تشکیل آنوریسم، التهاب عضله قلب، اختلال عملکرد قلب و تغییرات ریتم قلب از عوارضی هستند که ممکن است ایجاد شوند. شدت این مشکلات در کودکان متفاوت است و درمان سریع میتواند احتمال آسیب جدی را کاهش دهد. به همین دلیل، ارزیابی قلب و پیگیری پزشکی پس از مرحله حاد اهمیت زیادی دارد.
در بیماری کاوازاکی اگر آنوریسم عروق کرونر ایجاد شود، احتمال تشکیل لخته در محل آسیب‌دیده افزایش پیدا می‌کند. این لخته میتواند جریان خون عضله قلب را مختل کند و در شرایط شدید باعث ایسکمی یا آسیب قلبی شود. البته همه کودکان مبتلا دچار چنین عارضه‌ای نمی‌شوند و درمان مناسب خطر آن را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. کودکانی که درگیری عروقی دارند معمولاً به پیگیری منظم متخصص قلب کودکان نیاز خواهند داشت.
برخی عوارض قلبی ممکن است با گذشت زمان بهتر شوند، اما در صورت وجود آنوریسم‌های قابل توجه، پیگیری میتواند طولانی‌مدت یا حتی مادام‌العمر باشد. پزشک ممکن است بسته به وضعیت عروق، آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های دوره‌ای را توصیه کند. خانواده‌ها باید بدانند که برطرف شدن تب یا ظاهر طبیعی کودک به معنی پایان کامل پیگیری نیست؛ زیرا برخی تغییرات عروقی ممکن است حتی پس از فروکش کردن علائم اولیه همچنان نیازمند مراقبت تخصصی باشند.
اگر کودک تب مداوم داشته باشد و این تب با علائمی مانند قرمزی چشم، بثورات پوستی، تورم دست و پا، تغییرات لب و زبان یا سایر نشانههای مشکوک همراه شود، مراجعه سریع پزشکی اهمیت دارد. کاوازاکی بیماری‌ای نیست که بتوان آن را صرفاً در خانه و با داروهای معمول تب کنترل کرد. در صورت شک پزشک به بیماری، ممکن است کودک برای بررسی قلب، آزمایش‌ها و شروع درمان در بیمارستان بستری شود.
در بیماری کاوازاکی بستری شدن فقط برای کنترل تب نیست؛ بلکه امکان انجام درمان اختصاصی، پایش وضعیت قلب و بررسی پاسخ کودک به درمان را فراهم می‌کند. اگر تب بعد از درمان اولیه ادامه پیدا کند، یا کودک در گروه پرخطر عوارض قلبی قرار داشته باشد، تیم درمان ممکن است مراقبت و درمان بیشتری را در نظر بگیرد. والدین نباید منتظر بمانند تا همه علائم کلاسیک ظاهر شوند و سپس برای ارزیابی اقدام کنند.
در شرایطی که کودک بسیار بی‌حال شده، هوشیاری طبیعی ندارد، دچار مشکل تنفسی، درد شدید قفسه سینه، تغییر رنگ لب‌ها، کاهش واضح ادرار یا ناتوانی در نوشیدن مایعات شده است، مراجعه فوری ضروری است. اگر انتقال کودک به مرکز درمانی با خودروی شخصی ایمن یا مناسب نباشد، استفاده از خدمات آمبولانس خصوصی کرج میتواند برای انتقال تحت مراقبت و متناسب با وضعیت کودک مطرح شود. همچنین اگر خانواده هم‌زمان علائم گوارشی یا عفونی دیگری مشاهده کند، باید آن را هنگام پذیرش به پزشک اطلاع دهد؛ از جمله سابقه یا نشانههای علائم تب مالت در صورت وجود تماس یا شرایط مرتبط.
مطالب این مقاله با استفاده از اطلاعات و توصیه‌های پزشکی معتبر درباره بیماری کاوازاکی تهیه و تنظیم شده است. برای بررسی دقیق‌تر علائم، روش‌های تشخیص، درمان و عوارض قلبی این بیماری، از مطالب علمی منتشرشده توسط American Heart Association (انجمن قلب آمریکا) و منابع پزشکی معتبر استفاده شده است. این مقاله صرفاً با هدف افزایش آگاهی والدین تهیه شده و جایگزین تشخیص یا توصیه پزشک متخصص اطفال و قلب کودکان نیست.
بیماری کاوازاکی یک بیماری التهابی است که بیشتر کودکان خردسال را درگیر می‌کند و میتواند
عروق خونی، به‌ویژه عروق کرونر قلب، را تحت تأثیر قرار دهد. مهمترین نگرانی درباره این
بیماری احتمال آسیب به عروق قلب است؛ به همین دلیل تشخیص و شروع درمان به‌موقع اهمیت زیادی
دارد.
تب طولانی، قرمزی چشم، بثورات پوستی، تغییرات لب و دهان، زبان توت‌فرنگی و قرمزی یا تورم
دست‌ها و پاها از علائم شناخته‌شده بیماری کاوازاکی هستند. همه کودکان لزوماً تمام این
نشانه‌ها را هم‌زمان ندارند و پزشک باید مجموعه علائم و وضعیت عمومی کودک را بررسی کند.
بله، تب مداوم یکی از مهمترین نشانههای بیماری کاوازاکی است و در شکل کلاسیک بیماری معمولاً
پنج روز یا بیشتر ادامه دارد. اگر تب طولانی همراه با قرمزی چشم، بثورات پوستی، تغییرات
دهان یا تورم دست و پا باشد، بهتر است کودک در اسرع وقت توسط پزشک ارزیابی شود.
برای بیماری کاوازاکی یک آزمایش واحد و قطعی وجود ندارد. پزشک با بررسی مدت تب، معاینه پوست،
چشم‌ها، دهان و اندام‌ها و همچنین آزمایش‌های خون، بیماری را ارزیابی می‌کند. اکوکاردیوگرافی
نیز برای بررسی عملکرد قلب و وضعیت عروق کرونر اهمیت دارد و در صورت نیاز، بیماری‌های مشابه
نیز بررسی می‌شوند.
درمان بیماری کاوازاکی معمولاً در بیمارستان و تحت نظر پزشک انجام می‌شود و درمان استاندارد
میتواند شامل ایمونوگلوبولین وریدی و آسپرین باشد. بر اساس شرایط کودک ممکن است درمان‌های
دیگری نیز مورد استفاده قرار گیرد. شروع زودهنگام درمان اهمیت زیادی دارد، زیرا میتواند
خطر آسیب به عروق کرونر را کاهش دهد.
مهمترین عارضه بیماری کاوازاکی، درگیری عروق کرونر است که میتواند باعث گشادشدگی یا ایجاد
آنوریسم شود. التهاب عضله قلب، اختلال عملکرد قلب و تشکیل لخته نیز از عوارض احتمالی هستند.
کودکانی که دچار درگیری عروق کرونر می‌شوند معمولاً به بررسی‌ها و پیگیری منظم توسط متخصص
قلب کودکان نیاز دارند.
