مقالات پزشکی این وبسایت با استفاده از منابع علمی معتبر و راهنماهای بالینی تهیه می‌شوند. در چارچوب همکاری علمی با دکتر محمد رحیمی، محتوای پزشکی تحت نظارت ایشان قرار می‌گیرد؛ مگر آنکه در مقاله، پزشک ناظر یا مرجع علمی دیگری به‌طور مشخص معرفی شده باشد.
توضیح: پزشک مرجع هر مقاله ممکن است متفاوت باشد؛ در این صورت، نام و اطلاعات مربوط به ایشان در همان مقاله درج میشود.
اگر ترجیح میدهید محتوای این صفحه را گوش دهید، در این بخش شما میتوانید از محتوای صوتی که به صورت پادکست تهیه شده استفاده کنید. این پادکست تحت نظر پزشک نگارش و تدوین شده و نام گوینده آن در پایین پادکست ذکر شده است. مجری تمام پادکست های این وبسایت، مرکز آمبولانس خصوصی آرمان بوده و حق انتشار آن محفوظ است.
این پادکست شامل نکات کاربردی است که ممکن است در متن به آن پرداخته نشده باشد؛ درنتیجه توصیه میکنیم حتما آنرا بررسی کنید.
بیماری سینوزیت یکی از مشکلات شایع دستگاه تنفسی است که بر اثر التهاب سینوسهای اطراف بینی ایجاد میشود و میتواند علائمی مانند گرفتگی بینی، ترشحات غلیظ، سردرد، درد صورت و کاهش حس بویایی داشته باشد. در این مقاله با سینوزیت حاد و مزمن، تفاوت آن با میگرن، ارتباط پولیپ بینی با التهاب سینوسها و روش‌های درمان دارویی و خانگی آشنا می‌شوید. همچنین عوارض احتمالی سینوزیت، زمان مناسب مراجعه به پزشک و شرایطی که نیاز به بررسی فوری پزشکی دارند، توضیح داده شده‌اند.
سینوسها حفره‌های کوچکی هستند که در اطراف بینی، گونه‌ها و پیشانی قرار دارند و با مجراهایی به داخل بینی راه پیدا می‌کنند. التهاب پوشش داخلی این حفره‌ها میتواند باعث اختلال در تخلیه مخاط و ایجاد گرفتگی شود. بیماری سینوزیت معمولاً پس از سرماخوردگی یا در اثر حساسیت‌های تنفسی بروز میکند و گاهی نیز با عفونت باکتریایی همراه میشود. شدت علائم به علت التهاب و شرایط جسمی فرد بستگی دارد.
یکی از نشانه‌های مهم این عارضه، احساس سنگینی در صورت همراه با گرفتگی بینی و کاهش حس بویایی است. وقتی مخاط به‌خوبی تخلیه نشود، فرد ممکن است ترشحات پشت حلق، سرفه یا بوی ناخوشایند دهان را نیز تجربه کند. برای تشخیص دقیق، پزشک مدت علائم و سابقه بیماری را بررسی میکند؛ زیرا سرماخوردگی و آلرژی هم می‌توانند نشانه‌های مشابهی ایجاد کنند.
| ویژگی مقایسه | سینوزیت حاد | سینوزیت مزمن |
|---|---|---|
| مدت علائم | کمتر از ۴ هفته | ۱۲ هفته یا بیشتر |
| علت‌های رایج | اغلب عفونت ویروسی پس از سرماخوردگی | التهاب پایدار، آلرژی یا پولیپ بینی |
| علائم شایع | گرفتگی بینی، ترشحات و درد صورت | گرفتگی مداوم، ترشحات پشت حلق و کاهش بویایی |
| تب | ممکن است وجود داشته باشد | معمولاً علامت غالب نیست |
| روند بهبود | اغلب طی چند هفته | ممکن است طولانی‌مدت باشد |
| روش درمان | مراقبت حمایتی و درمان متناسب با علت | کنترل التهاب و درمان علت زمینهای |
سینوسها حفره‌های کوچکی هستند که در اطراف بینی، گونه‌ها و پیشانی قرار دارند و با مجراهایی به داخل بینی راه پیدا می‌کنند. التهاب پوشش داخلی این حفره‌ها میتواند باعث اختلال در تخلیه مخاط و ایجاد گرفتگی شود. بیماری سینوزیت معمولاً پس از سرماخوردگی یا در اثر حساسیت‌های تنفسی بروز میکند و گاهی نیز با عفونت باکتریایی همراه میشود. شدت علائم به علت التهاب و شرایط جسمی فرد بستگی دارد.
یکی از نشانه‌های مهم این عارضه، احساس سنگینی در صورت همراه با گرفتگی بینی و کاهش حس بویایی است. وقتی مخاط به‌خوبی تخلیه نشود، فرد ممکن است ترشحات پشت حلق، سرفه یا بوی ناخوشایند دهان را نیز تجربه کند. برای تشخیص دقیق، پزشک مدت علائم و سابقه بیماری را بررسی میکند؛ زیرا سرماخوردگی و آلرژی هم می‌توانند نشانه‌های مشابهی ایجاد کنند.
علائم بیماری سینوزیت در افراد مختلف یکسان نیست، اما گرفتگی بینی، ترشحات غلیظ، احساس فشار در گونه‌ها یا پیشانی و کاهش حس بویایی از نشانه‌های متداول آن محسوب می‌شوند. برخی افراد از سردرد، دندان‌درد فک بالا، سرفه یا بوی بد دهان نیز شکایت دارند. وجود یک علامت بهتنهایی برای تشخیص کافی نیست و باید مدت بروز نشانه‌ها، شدت آن‌ها و وضعیت عمومی فرد نیز در نظر گرفته شود.
در تجربه روزمره، ممکن است فرد هنگام خواب به دلیل گرفتگی بینی بیشتر از دهان نفس بکشد یا به‌علت ترشحات پشت حلق دچار سرفه شبانه شود. گاهی خستگی و کاهش کیفیت خواب نیز به این مشکلات اضافه می‌شوند. اگر علائم طولانی شوند، مرتب بازگردند یا پس از یک دوره بهبود شدت بگیرند، مراجعه به پزشک کمک میکند علت دقیق مشخص شود و درمان مناسب انتخاب شود.
درد ناشی از التهاب سینوسها معمولاً در اطراف گونه‌ها، پیشانی، بین چشم‌ها یا ریشه بینی احساس میشود. این ناراحتی ممکن است بیشتر به شکل فشار و سنگینی باشد و هنگام خم شدن به جلو تشدید شود. در بعضی افراد، درد به دندان‌های فک بالا نیز انتشار پیدا میکند. بااین‌حال، هر نوع درد صورت به سینوزیت مربوط نیست و مشکلات دندانی، سردردهای میگرنی و برخی اختلالات دیگر هم می‌توانند چنین حالتی ایجاد کنند.
اگر درد صورت همراه با گرفتگی بینی و ترشحات غیرطبیعی باشد، احتمال درگیری سینوسها بیشتر مطرح میشود؛ اما درد شدید یا مداوم به بررسی دقیق‌تری نیاز دارد. در صورت تورم اطراف چشم، قرمزی قابل‌توجه یا تغییر بینایی، نباید مراجعه پزشکی را به تأخیر انداخت. اگر به‌دلیل شدت درد یا ضعف عمومی امکان رفت‌وآمد معمول وجود ندارد، هماهنگی برای آمبولانس خصوصی تهران میتواند برای انتقال ایمن به مرکز درمانی مطرح باشد.
سردردی که به التهاب سینوسها نسبت داده میشود، اغلب با احساس فشار در پیشانی، گونه‌ها یا اطراف چشم همراه است. گرفتگی بینی، ترشحات و کاهش بویایی می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند. بااین‌حال، بسیاری از سردردهایی که افراد سینوسی تصور می‌کنند، در واقع میگرن یا نوع دیگری از سردرد هستند. بنابراین، محل درد بهتنهایی برای تشخیص کافی نیست و پزشک باید مجموعه علائم و سابقه فرد را بررسی کند.
گاهی مشکلات هم‌زمان ناحیه بینی و حلق باعث می‌شوند فرد درباره ارتباط علائم خود با سایر بیماری‌ها سؤال داشته باشد. برای مثال، سابقه جراحی عمل لوزه سوم بهتنهایی به معنای ابتلا به سینوزیت نیست و وجود سردرد نیز لزوماً نشان‌دهنده ارتباط این دو مشکل نیست. اگر سردرد شدید، تازه یا متفاوت از سردردهای قبلی باشد، به‌ویژه اگر با تب بالا، سفتی گردن، گیجی یا اختلال بینایی همراه شود، ارزیابی فوری پزشکی اهمیت دارد.
ترشحات بینی یکی از نشانه‌های رایج بیماری سینوزیت هستند و ممکن است شفاف، سفید، زرد یا سبز به نظر برسند. هنگام التهاب، مخاط بینی افزایش پیدا میکند و به دلیل تورم مجاری، تخلیه آن دشوارتر میشود. گاهی ترشحات از پشت بینی به حلق می‌ریزند و احساس خلط، سرفه یا بوی ناخوشایند دهان ایجاد می‌کنند. بااین‌حال، رنگ ترشحات بهتنهایی نمی‌تواند علت دقیق بیماری را مشخص کند.
برای بررسی ترشحات بینی، بهتر است به مجموعه علائم و مدت ماندگاری آن‌ها توجه کنید:
اگر ترشحات بیش از ده روز بدون بهبود ادامه پیدا کنند یا پس از بهتر شدن دوباره شدت بگیرند، مراجعه به پزشک توصیه میشود.
گاهی ترشحات پشت حلق باعث تحریک گلو، سرفه هنگام خواب یا احساس نیاز مکرر به صاف کردن گلو می‌شوند. شست‌وشوی بینی با محلول نمکی استریل یا آب مناسب برای تهیه محلول میتواند به پاک شدن مخاط کمک کند. برای شست‌وشوی بینی نباید از آب شیر تصفیه‌نشده یا آب جوشیده‌نشده استفاده کرد. همچنین اگر ترشحات همراه خون‌ریزی مکرر، درد شدید یا علائم غیرمعمول باشند، ارزیابی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
تب ممکن است در بعضی موارد بیماری سینوزیت دیده شود، اما همه افراد مبتلا به التهاب سینوسها تب ندارند. افزایش دمای بدن بیشتر در برخی عفونتهای حاد مشاهده میشود و ممکن است همراه با خستگی، بدن‌درد، سردرد یا احساس ناخوشی عمومی باشد. از طرف دیگر، سینوزیت مزمن معمولاً با گرفتگی بینی، ترشحات مداوم و کاهش بویایی شناخته میشود و الزاماً با تب همراه نیست.
اگر همراه گرفتگی بینی و درد صورت دچار تب شده‌اید، به شدت تب و روند تغییر علائم توجه کنید. تب بهتنهایی ثابت نمی‌کند که عامل بیماری باکتریایی است یا باید آنتیبیوتیک مصرف کنید. اگر تب چند روز ادامه پیدا کند، علائم شدید باشند یا پس از بهبود اولیه دوباره بدتر شوند، پزشک میتواند با بررسی سابقه و معاینه، احتمال عفونت باکتریایی یا علل دیگر را ارزیابی کند.
در کنار تب، بعضی افراد هنگام ابتلا به عفونتهای تنفسی احساس گرفتگی گوش یا فشار در اطراف آن دارند؛ بااین‌حال، علائمی مانند وزوز گوش علت‌های متفاوتی دارند و نباید خودکار به سینوزیت نسبت داده شوند. اگر وزوز ناگهانی، کاهش شنوایی، سرگیجه شدید یا درد قابل‌توجه گوش ایجاد شود، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد. در صورت بروز سردرد بسیار شدید، گیجی، سفتی گردن یا تورم اطراف چشم نیز باید فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.
سردرد ناشی از مشکلات سینوسی معمولاً با گرفتگی بینی، ترشحات غیرطبیعی، کاهش بویایی و فشار در گونه‌ها یا پیشانی همراه است. در مقابل، میگرن میتواند با درد ضرباندار، تهوع و حساسیت به نور یا صدا بروز کند. بااین‌حال، تفاوت این دو همیشه ساده نیست؛ زیرا میگرن نیز گاهی باعث گرفتگی بینی، آبریزش و احساس فشار صورت میشود. بنابراین، محل درد بهتنهایی برای تشخیص کافی نیست.
برای مقایسه نشانه‌ها، می‌توان به ویژگی‌های زیر توجه کرد:
این نشانه‌ها راهنمای اولیه هستند و جای تشخیص پزشک را نمی‌گیرند. مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک برای سردردی که تصور میشود سینوسی است، انتخاب مناسبی نیست.
پزشک برای تشخیص علت سردرد، زمان شروع، مدت درد، سابقه حملات قبلی و علائم همراه را بررسی میکند. در موارد معمول، شرح حال و معاینه می‌توانند اطلاعات کافی فراهم کنند و تصویربرداری برای همه افراد ضروری نیست. اگر سردرد ناگهانی و بسیار شدید باشد یا همراه ضعف یک‌طرفه، اختلال گفتار، کاهش هوشیاری یا تغییر بینایی ایجاد شود، باید فوراً کمک پزشکی دریافت کنید؛ این نشانه‌ها را نباید صرفاً به سینوزیت یا میگرن نسبت داد.
پولیپ بینی، برجستگی نرم و معمولاً غیرسرطانی در پوشش داخلی بینی یا سینوس‌هاست که اغلب در زمینه التهاب طولانی‌مدت ایجاد میشود. پولیپ‌های کوچک ممکن است علامتی نداشته باشند، اما نمونه‌های بزرگ‌تر می‌توانند مسیر عبور هوا و تخلیه مخاط را مسدود کنند. به همین دلیل، احتمال گرفتگی مداوم بینی، کاهش حس بویایی و مشکلات مکرر سینوسی در بعضی افراد افزایش پیدا میکند.
وجود پولیپ به معنای ابتلای قطعی به بیماری سینوزیت نیست، اما این دو مشکل می‌توانند هم‌زمان رخ دهند. علائم مهمی که باید به آن‌ها توجه کرد عبارت‌اند از:
تشخیص پولیپ معمولاً با معاینه متخصص گوش و حلق و بینی انجام میشود و گاهی آندوسکوپی بینی یا تصویربرداری نیز ضرورت دارد.
درمان پولیپ به اندازه آن، شدت علائم و شرایط فرد بستگی دارد. پزشک ممکن است اسپری کورتونی بینی یا درمان‌های دیگری را برای کنترل التهاب تجویز کند؛ در موارد شدید یا مقاوم، جراحی نیز بررسی میشود. استفاده خودسرانه از دارو یا قطع درمان پس از کاهش علائم میتواند کنترل بیماری را دشوار کند. اگر گرفتگی بینی مداوم، کاهش بویایی طولانی‌مدت یا عفونتهای تکرارشونده دارید، بهتر است برای بررسی علت زمینهای به متخصص مراجعه کنید.
روش درمان بیماری سینوزیت به مدت علائم، شدت التهاب و علت احتمالی آن بستگی دارد. بسیاری از موارد حاد منشأ ویروسی دارند و بدون آنتیبیوتیک بهبود پیدا می‌کنند. استراحت کافی، نوشیدن مایعات، شست‌وشوی بینی با محلول نمکی مناسب و استفاده از مسکن‌های مجاز برای فرد می‌توانند ناراحتی را کاهش دهند. انتخاب دارو باید با توجه به سن، بیماری‌های زمینهای، بارداری احتمالی و سایر داروهای مصرفی انجام شود.
روش‌های مراقبتی و درمانی که ممکن است به کاهش علائم کمک کنند، عبارت‌اند از:
اسپری‌های ضداحتقان نیز محدودیت مصرف دارند و استفاده طولانی‌مدت از بعضی انواع آن‌ها میتواند گرفتگی بینی را تشدید کند.
اگر علائم بیش از ده روز بدون بهبود باقی بمانند، پس از بهتر شدن دوباره تشدید شوند یا با درد شدید و تب همراه باشند، پزشک باید وضعیت را ارزیابی کند. در سینوزیت مزمن، بررسی آلرژی، پولیپ و مشکلات ساختاری بینی میتواند به انتخاب درمان مؤثرتر کمک کند. اگر تورم اطراف چشم، تغییر بینایی، سردرد بسیار شدید یا گیجی ایجاد شود، درمان خانگی کافی نیست و ارزیابی فوری پزشکی ضرورت دارد.
مطالب این مقاله با استفاده از اطلاعات و راهنماهای پزشکی منتشرشده در منابع معتبر بین‌المللی تهیه و تنظیم شده‌اند. برای بررسی دقیق‌تر علائم سینوزیت حاد و مزمن، روش‌های تشخیص، گزینه‌های درمانی، کاربرد آنتی‌بیوتیک‌ها و عوارض احتمالی این بیماری، از مطالب علمی مراکز زیر استفاده شده است: مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC)، کلینیک مایو (Mayo Clinic)، کلینیک کلیولند (Cleveland Clinic)، سرویس سلامت همگانی بریتانیا (NHS) و آکادمی آمریکایی آلرژی، آسم و ایمنی‌شناسی (AAAAI). این منابع برای افزایش دقت محتوای آموزشی مقاله به کار رفته‌اند؛ تشخیص و انتخاب درمان مناسب هر فرد باید بر اساس ارزیابی پزشک انجام شود.
سینوزیت به التهاب پوشش داخلی سینوسهای اطراف بینی گفته میشود. گرفتگی بینی، ترشحات غلیظ، احساس فشار یا درد در صورت، کاهش حس بویایی و ترشحات پشت حلق از علائم رایج آن هستند. علت سینوزیت میتواند عفونت ویروسی، التهاب مرتبط با آلرژی یا در برخی موارد عفونت باکتریایی باشد.
سینوزیت حاد معمولاً کمتر از چهار هفته طول میکشد و اغلب پس از سرماخوردگی ایجاد میشود. سینوزیت مزمن زمانی مطرح است که علائم دستکم دوازده هفته ادامه داشته باشند. در نوع مزمن، التهاب پایدار، آلرژی و پولیپ بینی ممکن است نقش داشته باشند و درمان به علت زمینهای بستگی دارد.
خیر. ترشحات زرد یا سبز بهتنهایی عفونت باکتریایی را ثابت نمیکنند؛ این رنگها در عفونتهای ویروسی نیز ممکن است دیده شوند. ادامه علائم بیش از ده روز بدون بهبود، تشدید دوباره علائم پس از بهبود اولیه یا وجود علائم شدید میتواند نیاز به ارزیابی پزشکی داشته باشد. آنتیبیوتیک باید در صورت تشخیص و تجویز پزشک مصرف شود.
سردرد مرتبط با سینوسها معمولاً با گرفتگی بینی، ترشحات غیرطبیعی و فشار در صورت همراه است. میگرن ممکن است باعث درد ضرباندار، تهوع و حساسیت به نور یا صدا شود و گاهی با آبریزش یا گرفتگی بینی نیز همراه است. تشخیص دقیق به بررسی مجموعه علائم و سابقه فرد توسط پزشک نیاز دارد.
تورم یا قرمزی اطراف چشم، تغییر بینایی، سردرد بسیار شدید، گیجی، کاهش هوشیاری و سفتی گردن از علائم هشداردهنده هستند و به ارزیابی فوری پزشکی نیاز دارند. همچنین اگر علائم سینوزیت بیش از ده روز بدون بهبود ادامه پیدا کنند یا پس از بهبود دوباره تشدید شوند، مراجعه به پزشک برای بررسی علت و انتخاب درمان مناسب توصیه میشود.
سلام، شما به پادکست وبسایت آمبولانس خصوصی آرمان گوش میدهید.
در این قسمت می‌خواهیم درباره بیماری سینوزیت صحبت کنیم؛ از تفاوت سینوزیت ویروسی و باکتریایی و علت طولانی شدن علائم گرفته تا روش‌های درمان، اشتباهات رایج در مصرف دارو و نشانه‌هایی که می‌توانند از گسترش عفونت به اطراف چشم یا سایر نواحی سر خبر بدهند.
یکی از پرسش‌های مهم این است: اگر گرفتگی بینی، فشار صورت و سردرد چند روز ادامه پیدا کند، از کجا بفهمیم با یک سرماخوردگی معمولی روبه‌رو هستیم یا سینوزیت به درمان تخصصی نیاز دارد؟ پاسخ این سؤال به مدت علائم، شدت آن‌ها و نحوه تغییر وضعیت بیمار بستگی دارد.
سینوسها حفره‌هایی پر از هوا در استخوان‌های اطراف بینی، پیشانی و گونه‌ها هستند که سطح داخلی آن‌ها با مخاط پوشیده شده است. این حفره‌ها از طریق مجراهای باریکی به بینی راه دارند. مخاط تولیدشده در سینوسها به‌طور طبیعی تخلیه میشود و ذرات و عوامل بیماری‌زا را از محیط خارج میکند. هر عاملی که باعث تورم مخاط یا مسدود شدن این مجراها شود، میتواند تخلیه ترشحات را مختل کند و زمینه التهاب سینوسها را فراهم سازد.
به التهاب پوشش داخلی سینوسها، سینوزیت گفته میشود. در پزشکی، اصطلاح رینوسینوزیت نیز کاربرد دارد؛ زیرا در بسیاری از موارد، مخاط بینی و سینوسها هم‌زمان درگیر می‌شوند.
علت شایع سینوزیت حاد، عفونتهای ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی، مانند سرماخوردگی است. در این وضعیت، مخاط متورم میشود و ترشحات به‌خوبی تخلیه نمی‌شوند. آلرژی، پولیپ بینی، انحراف تیغه بینی و بعضی مشکلات ساختاری نیز می‌توانند احتمال بروز یا تکرار علائم را افزایش دهند. در برخی موارد، عفونت دندان‌های فک بالا نیز ممکن است به سینوس فکی گسترش پیدا کند و منشأ مشکلات سینوسی باشد.
حالا ببینیم سینوزیت چه علائمی ایجاد میکند و کدام نشانه‌ها اهمیت بیشتری دارند.
شایع‌ترین علائم سینوزیت شامل گرفتگی بینی، ترشحات غلیظ بینی، کاهش حس بویایی، احساس فشار یا درد در گونه‌ها و پیشانی و گاهی درد دندان‌های فک بالا است. بعضی افراد دچار سرفه، به‌ویژه هنگام شب، احساس ترشحات پشت حلق، بوی نامطبوع دهان یا خستگی می‌شوند. تب نیز ممکن است وجود داشته باشد، اما نبود تب به معنای رد سینوزیت نیست.
نکته مهم این است که رنگ زرد یا سبز ترشحات بهتنهایی ثابت نمی‌کند عفونت باکتریایی وجود دارد. عفونتهای ویروسی نیز می‌توانند چنین ترشحاتی ایجاد کنند؛ بنابراین تصمیم درباره مصرف آنتیبیوتیک باید بر اساس مجموعه علائم و ارزیابی پزشکی گرفته شود.
برای تشخیص نوع سینوزیت، مدت و روند علائم اهمیت زیادی دارد. سینوزیت حاد معمولاً کمتر از چهار هفته طول میکشد و بسیاری از موارد آن پس از یک عفونت ویروسی ایجاد می‌شوند. اگر علائم بیش از ده روز بدون بهبود ادامه پیدا کنند، یا ابتدا بهتر شوند و سپس دوباره با شدت بیشتری برگردند، احتمال سینوزیت باکتریایی افزایش می‌یابد. تب بالا همراه با درد شدید صورت و ترشحات چرکی نیز میتواند نیازمند بررسی سریع‌تر باشد.
سینوزیت مزمن زمانی مطرح میشود که علائم دستکم دوازده هفته ادامه داشته باشند. در این وضعیت، تنها وجود عفونت مطرح نیست و التهاب پایدار، آلرژی، پولیپ بینی یا اختلال در تخلیه سینوسها نیز ممکن است نقش داشته باشند. به همین دلیل، درمان سینوزیت مزمن گاهی به بررسی تخصصی گوش و حلق و بینی نیاز دارد.
اما برای کاهش علائم چه کارهایی می‌توان انجام داد؟
یکی از روش‌های مفید، شست‌وشوی بینی با محلول نمکی است. این کار میتواند به خارج شدن ترشحات و کاهش گرفتگی کمک کند. اگر از ظرف شست‌وشو استفاده می‌کنید، آب باید استریل یا مقطر باشد؛ یا آب شیر را پیش از استفاده به‌درستی بجوشانید و خنک کنید. استفاده مستقیم از آب شیر تصفیه‌نشده برای شست‌وشوی داخل بینی ایمن نیست. وسیله شست‌وشو را نیز پس از استفاده تمیز کنید.
نوشیدن مایعات کافی، استراحت و استفاده از کمپرس گرم روی صورت ممکن است احساس فشار و ناراحتی را کاهش دهد. برای تسکین درد، داروهایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن در صورت نداشتن منع مصرف می‌توانند کمک‌کننده باشند؛ البته انتخاب دارو باید با توجه به بیماری‌های زمینهای، بارداری و سایر داروهای مصرفی انجام شود.
اسپری‌های ضداحتقان بینی ممکن است در کوتاه‌مدت گرفتگی را کاهش دهند، اما مصرف طولانی‌تر از سه روزِ برخی از این اسپری‌ها میتواند باعث برگشت و تشدید گرفتگی شود. اسپری‌های کورتونی بینی در بعضی بیماران، به‌خصوص افراد مبتلا به آلرژی یا سینوزیت مزمن، مفید هستند؛ ولی انتخاب و نحوه مصرف آن‌ها بهتر است با نظر پزشک انجام شود.
آنتی‌بیوتیک‌ها برای سینوزیت ویروسی فایده‌ای ندارند و مصرف خودسرانه آن‌ها میتواند باعث عوارض دارویی و افزایش مقاومت میکروبی شود. حتی در سینوزیت باکتریایی نیز همه بیماران الزاماً به آنتیبیوتیک نیاز ندارند و پزشک بر اساس شدت علائم، مدت بیماری و شرایط فرد تصمیم می‌گیرد. اگر دارویی تجویز شده است، آن را مطابق دستور مصرف کنید و در صورت بدتر شدن وضعیت یا بهبود نیافتن، دوباره ارزیابی شوید.
موضوع مهم بعدی، تشخیص نشانه‌های خطر است. سینوزیت در بیشتر موارد بدون عارضه جدی بهبود پیدا میکند، اما در موارد نادر، عفونت میتواند به بافت‌های اطراف چشم یا داخل جمجمه گسترش پیدا کند.
تورم یا قرمزی اطراف چشم، درد هنگام حرکت چشم، دوبینی، کاهش بینایی، سردرد بسیار شدید یا غیرمعمول، سفتی گردن، گیجی، کاهش سطح هوشیاری یا ضعف عصبی جدید، علائم هشدار محسوب می‌شوند. در صورت مشاهده این نشانه‌ها، بیمار باید فوراً به اورژانس مراجعه کند. برای چنین وضعیتی نباید منتظر اثر داروهای خانگی ماند.
اگر بیمار دچار تنگی نفس شدید، کاهش هوشیاری، تشنج یا وخامت سریع وضعیت عمومی شده است، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و از جابه‌جایی غیرضروری او خودداری کنید. در صورت نیاز به انتقال پزشکی، به‌ویژه برای بیمار بدحال یا فردی که حرکت دادن او ایمن نیست، ارزیابی شرایط و انتخاب روش مناسب انتقال اهمیت دارد.
برای پیشگیری از عود سینوزیت نیز کنترل آلرژی، دوری از دود سیگار و محرک‌های تنفسی، رعایت بهداشت دست‌ها و درمان مشکلات زمینهای بینی مؤثر است. اگر علائم به‌طور مکرر برمی‌گردند، یک‌طرفه هستند یا با بوی نامطبوع و درد دندان همراه‌اند، بررسی مشکلات ساختاری بینی و احتمال منشأ دندانی میتواند به یافتن علت اصلی کمک کند.
در نهایت، سینوزیت همیشه به معنای عفونت باکتریایی و نیاز به آنتیبیوتیک نیست. توجه به مدت علائم، روند تغییر آن‌ها، درمان مناسب و شناخت نشانه‌های خطر، از مهم‌ترین عوامل مدیریت صحیح این بیماری هستند.
امیدوارم این پادکست توانسته باشد تصویری روشن‌تر از علائم، علل، روش‌های درمان و نشانه‌های هشداردهنده بیماری سینوزیت ارائه دهد.
از اینکه به پادکست وبسایت آمبولانس خصوصی آرمان گوش دادید، سپاسگزاریم.
